.jpg)
[பதிவுகள்.காம் வெளியீடாக வெளியான எனது கவிதைத்தொகுப்பான 'ஒரு நகரத்து மனிதனின் புலம்பல்' பற்றிச் சிறப்பானதொரு திறனாய்வுக் கட்டுரையினை எழுதியிருக்கின்றார் திறனாய்வாளர் ஏ.எச்.எம்.நவாஷ் (ஈழக்கவி) . கட்டுரையை முழுமையாக வாசித்தேன். சிறப்பான கட்டுரையைத் தந்ததற்காக மனம் நிறைந்த நன்றி.
உண்மையில் இத்தொகுப்பைச் சமகால விமர்சகர் எவரும் என் காலத்தில் சரியாக உள்வாங்கி விமர்சிப்பதற்குச் சாத்தியம் இல்லையென்றே எண்ணியிருந்தேன். யாரோ ஒருவர் எதிர்காலத்தில் இணையத்தில் கண்டெடுத்து விமர்சனத்துக்குள்ளாக்குவார் என்றே எண்ணியிருந்தேன். ஆனால் என் காலத்திலேயே ஏ.எச்.எம்.நவாஷ் (ஈழக்கவி) என்னும் விமர்சகர் தொகுப்பை இனங்கண்டு திறனாய்வு செய்திருக்கின்றார். என்னைப் பிரமிக்க வைத்த திறனாய்வு. சிறப்பான திறனாய்வைத் தந்ததற்காக மீண்டும் அவருக்கு என் நன்றி.
அண்மைக்காலமாகவே பதிவுகளில் அவரது ஆய்வுக் கட்டுரைகள் பல வெளிவந்துள்ளன. அவரது திறனாய்வுக் கட்டுரைகள் தனித்துவமானவை. ஆழமான கட்டுடைப்பைச் செய்பவை. அதற்காக அவர் உள்வாங்கும் உசாத்துணை நூல்கள் , முயற்சி, கடும் உழைப்பு உண்மையில் பாராட்டத்தக்கவை. தமிழ் இலக்கியத்துக்கு அவரது திறனாய்வுகள் வளம் சேர்ப்பவை. வாழ்த்துகள். - வ.ந.கிரிதரன்]
.jpg) |
| - ஏ.எச்.எம்.நவாஷ் (ஈழக்கவி) - |
பொருளடக்கம்
பிரபஞ்ச மெய்யியலும் கவித்துவ இயற்பியலும்: கல்விப்புல அறிமுகம்
முன்னுரை: நவீனத் தமிழ் விண்வெளிக் கவிதையியலும் வ.ந. கிரிதரனும்
அத்தியாயம் 1: மீவியற்பியலும் (Metaphysics) குவாண்டம் கவிதையியலும் (Quantum Poetics)
1.1 17-ஆம் நூற்றாண்டு ஆங்கிலக் கவிதையியல் பாரம்பரியமும் கிரிதரனின் கவிமொழியும்
1.2 காலவெளி (Spacetime), சார்பியல் மற்றும் ஒளிவேகம்: கவித்துவ உருவகங்கள்
1.3 "காலவெளி மீறிய கவிஞன்": குவாண்டம் நுரையும் நிகழ்காலத்தின் அசாத்தியமும்
அத்தியாயம் 2: இருத்தலியல் (Existentialism) மற்றும் ஒன்டோலாஜிக்கல் (Ontology) தேடல்
2.1 "இருப்பொன்று போதாது இருத்தல் பற்றியெண்ணி இருத்தற்கு": இருப்பின் புதிர்
2.2 நவீன விக்கிரமாதித்தனின் 'காலம்': காலத்தின் சவாலும் மானுட மனதின் அசையா உறுதியும்
2.3 'பேய்த்தேர்' மற்றும் 'எங்கோயிருக்கும் ஒரு கிரகவாசிக்கு': அர்த்தமின்மையின் மத்தியில் அர்த்தம் தேடுதல்
அத்தியாயம் 3: சூழலியல் மரபும் புலம்பெயர் அகக் கனலும் (Ecological Poetics and Diaspora Realities)
3.1 "சொப்பன வாழ்வினில் மயங்கி": நகரமயமாதலும் இயற்கையின் சிதைவும்
3.2 'எழுக அதிமானுடா': நீட்ஷேயின் கோட்பாடும் மார்க்சிய வர்க்கப் போரின் எரிகனலும்
3.3 "துருவத்துக் கட்டடக் காட்டுக்கான்": புலம்பெயர் தேசத்துத் தனிமையும் தாய்மைப் பேரன்பும்
அத்தியாயம் 4: பாரதியியல் தொடர்ச்சியும் கண்ணம்மா என்னும் குவாண்டம் படிமமும் (The Bharathian Legacy & Quantum Kannamma)
4.1 மகாகவி பாரதியின் ஆன்மீகக் கவிதையியலின் நவீன இயற்பியல் நீட்சி
முடிவுரை மற்றும் ஆய்வுத் தொகுப்பு (Conclusion & Synthesis)
பிரபஞ்ச மெய்யியலும் கவித்துவ இயற்பியலும்:
கல்விப்புல அறிமுகம்
நவீனத் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில், மெய்யியலும் (தத்துவமும்) அறிவியலும் கவித்துவத்தோடு இணையும் புள்ளிகள் மிகவும் அரிதானவை. பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் சுப்பிரமணிய பாரதியார் வேதாந்தச் சிந்தனைகளையும், 'சக்தி' மற்றும் 'காலம்' பற்றிய தத்துவார்த்த வினாக்களையும் தமிழ்க் கவிதையியலுக்குள் கொண்டுவந்தார். அதற்குப் பிந்தைய சூழலில், அறிவியல் மனநிலையையும், நவீன இயற்பியலின் பிரபஞ்சவியல் (Cosmology) விதிகளையும் தமிழ் நவீன கவிதையின் அக-புறப் பரிமாணங்களுக்குள் இயல்பாக நெய்த படைப்பாளிகளில் வ.ந. கிரிதரன் முதன்மையானவர்.
அவரது கவிதைகளை மையமாகக் கொண்டு எழுதப்பட்டுள்ள இப்பகுப்பாய்வு, வெறும் இலக்கிய நயம்பாராட்டலாகவோ அல்லது பாராட்டுரையாகவோ சுருங்கிவிடாமல், சர்வதேசத் தரத்திலான கவிதையியல் கோட்பாடுகள் (Poetic Theories), சூழலியல் விமரிசனம் (Ecocriticism), மற்றும் நவீன குவாண்டம் மெய்யியல் (Quantum Philosophy) ஆகியவற்றின் ஒளியில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒரு காத்திரமான ஆய்வாகும்.
1. அறிவியலும் மெய்யியலும் சந்திக்கும் புள்ளி
கிரிதரனின் கவிதைகள் 21-ஆம் நூற்றாண்டின் குவாண்டம் இயற்பியல் கோட்பாடுகளான 'அலை-துகள் இருமைத்தன்மை' (Wave-Particle Duality) மற்றும் ஐன்ஸ்டீனின் 'காலவெளி நெசவு' (Spacetime Continuum) ஆகியவற்றை அற்புதம் சார்ந்த அறிவியல் உருவகங்களாகக் கையாள்கின்றன.
பாரதியின் 'கண்ணம்மா' என்ற படிமம், கிரிதரனின் வரிகளில் குவாண்டம் இயற்பியலின் புதிர்களை அவிழ்க்கும் 'பிரபஞ்சக் குறியீடாக' (Quantum Archetype) புதிய பரிமாணம் பெறுகிறாள். "நீ அலையா கண்ணம்மா! நீ துகளா கண்ணம்மா!" என்ற வினா, ஒரு காதலனின் அகத் தவிப்பு மட்டுமல்ல; அது பருப்பொருளின் அடிப்படை இயல்பு குறித்த பிரபஞ்சவியல் திகைப்புமாகும்.
2. சூழலியல் விமரிசனமும் புலம்பெயர் அகக் கனலும்
ஈழத்து வரலாற்றுப் பின்னணியும், அதனொடொட்டிய புலம்பெயர் வாழ்வின் தனிமையும் கிரிதரனின் கவிதைகளில் ஓர் அழகியல் பரிமாணத்தைப் பெறுகின்றன. கனடாவின் துருவச் சூழலில் வாழும் கவிஞன், நவீன நகரமயமாதலின் விளைவாக மனிதன் இயற்கையிலிருந்து தூரவிலகிச் செல்வதைக் 'காங்க்ரீட் மரங்கள்' என்னும் படிமத்தின் வழியே ஆழமாக விமரிசிக்கிறார்.
இயற்கையைச் சுரண்டும் முதலாளித்துவ மனிதமையவாதத்திற்கு (Anthropocentrism) எதிராகவும், நீட்ஷேயின் 'Übermensch' (அதிமானுடன்) என்ற கருத்துருவை முன்னிறுத்தியும் கவிஞர் எழுப்பும் வினாக்களை இப்பிரதி மிகச் சிறந்த கோட்பாட்டுப் பின்னணியில் பகுப்பாய்வு செய்துள்ளது.
3. ஆய்வின் தனித்துவமும் பங்களிப்பும்
இவ்வாய்வு தமிழ் விமர்சனச் சூழலுக்கு வழங்கும் முதன்மை பங்களிப்புகள் மூன்று:
கோட்பாட்டுச் செறிவு: தமிழ் கவிதையை நவீன அறிவியல் கோட்பாடுகளுடனும் (Quantum Physics) தத்துவங்களுடனும் பிணைத்து ஆராயும் புதிய விமர்சன முறையியலை (Critical Methodology) உருவாக்கியுள்ளது.
அமைப்பியல் ஆய்வு: கவிதைகளின் கட்டமைப்பு, படிமவியல் (Imagery), மற்றும் குறியீட்டுத் தன்மைகளை ஆழமாக ஆராய்ந்துள்ளது.
சர்வதேசப் பார்வை: ஈழத்துப் புலம்பெயர் இலக்கியத்தை உலகளாவிய சூழலியல் மற்றும் மானுடவியல்களோடு இணைத்து மதிப்பிட்டுள்ளது.
வ.ந. கிரிதரனின் படைப்புகளுக்கு எழுதப்பட்டுள்ள இந்த விமர்சனப் பகுப்பாய்வு, தமிழியல் மற்றும் கவிதையியல் ஆய்வுகளில் புதிய கதவுகளைத் திறக்கும் என்று உறுதியாக நம்புகிறேன்.
நவீனத் தமிழ் விண்வெளிக் கவிதையியலும் வ.ந. கிரிதரனும்
1. அறிமுகமும் வரலாற்றுப் பின்னணியும்: உணர்ச்சிவழிக் கவிதையியலிருந்து பிரபஞ்சவியல் திருப்புமுனை
21-ஆம் நூற்றாண்டின் தமிழ் இலக்கியப் பரப்பு, உலகமயமாதலின் விளைவுகள், எல்லை கடந்த இடப்பெயர்வுகள் மற்றும் புலம்பெயர் வாழ்வின் வரலாற்று வடுக்கள் சார்ந்த அனுபவப் பதிவுகளால் பெருமளவில் நிரம்பியுள்ளது. ஈழத்துப் புலம்பெயர் கவிதையியல் பாரம்பரியமானது பொதுவாக இழப்பு, தாயக ஏக்கம், அடையாளம் சார்ந்த கேள்விகள் மற்றும் அரசியல் எதிர்ப்புக் குரல் ஆகியவற்றையே தனது முதன்மைப் பாடுபொருளாகக் கொண்டு இயங்கிவந்துள்ளது.
எனினும், கனடாவில் வாழும் ஈழத்துப் படைப்பாளியான வ.ந. கிரிதரனின் கவித்துவச் செயல்பாடானது ('ஒரு நகரத்து மனிதனின் புலம்பல்' தொகுதி வழியே), தமிழ் உணர்ச்சிவழிக் கவிதையியலில் (Emotional Poetics) இருந்தும், வழக்கமான புலம்பெயர் சோகப் புனைவுகளிலிருந்தும் முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு புதிய அழகியல் மற்றும் தத்துவார்த்தப் பரிமாணத்தைத் திறந்துவிடுகிறது.
இத்தொகுதி வெறும் புலம்பலோ அல்லது வெற்று புலம்பெயர் ஏக்கமோ அல்ல; மாறாக, நவீன இயற்பியல் (Modern Physics), குவாண்டம் எந்திரவியல் (Quantum Mechanics), ஐன்ஸ்டீனின் பொதுச் சார்பியல் கோட்பாடு (General Theory of Relativity) ஆகிய அறிவியல் மெய்ம்மைகளை, மனிதப் பேரிருப்பின் (Human Existence) ஆழமான தத்துவார்த்தக் கேள்விகளோடு இணைக்கும் ஒரு சான்றாண்மை மிக்க 'விண்வெளிக் கவிதையியல்' (Cosmic Poetics) முயற்சியாகும்.
2. கவித்துவ அறிதியியல்: அறிவியலும் மெய்யியலும் சந்திக்கும் புதிய தளம்
தமிழின் மரபுக் கவிதையியலில் பிரபஞ்சம் என்பது பெரும்பாலும் வர்ணனை சார்ந்த இயற்கையாகவோ அல்லது ஆன்மீக லீலையாகவோ மட்டுமே பார்க்கப்பட்டது. பாரதியார் மட்டுமே முதன்முதலாக வேதாந்தக் கோட்பாடுகளையும், கால-வெளி பற்றிய ஆழமான வினாக்களையும் நவீனத் தமிழ்க் கவிதையியலுக்குள் கொண்டுவந்தார். கிரிதரன், பாரதியின் அந்த வேதாந்தத் தொடர்ச்சியைக் கையிலெடுத்து, அதனை 21-ஆம் நூற்றாண்டின் குவாண்டம் அறிதியியலோடு (Quantum Epistemology) பிணைக்கிறார்.
இவரது கவிதைகளில் அறிவியல் என்பது வெறும் தொழில்நுட்பக் கலைச்சொற்களின் அணிவகுப்பு அல்ல; மாறாக, அது மனித அக உணர்வுகளையும் பிரபஞ்சப் பொருட்களையும் பிணைக்கும் ஒரு 'மெய்யியல் (தத்துவ) மொழியாக' உருமாற்றம் பெறுகிறது.
குவாண்டம் படிமவியல் (Quantum Imagery): பொருளின் அடிப்படை இயல்பான 'அலை-துகள் இருமைத்தன்மை' (Wave-Particle Duality) என்பதை மனிதக் காதல் மற்றும் இருப்பின் புதிரோடு இணைக்கிறார்.
காலவெளி நெசவு (Spacetime Continuum): ஐன்ஸ்டீனின் நான்கு பரிமாணக் காலவெளிச் சட்டகத்திற்குள் (4D Spacetime Fabric) மனிதனின் நினைவுகளையும், புலம்பெயர் அகக் கனலையும் மறுவாசிப்பு செய்கிறார்.
3. சூழலியல் விமர்சனமும் துருவத்து அகத்தவிப்பும்
கனடாவின் உறைபனிச் சூழலிலும், பிரம்மாண்டமான நவதாராளவாத நகரமைப்பிற்குள்ளும் வாழும் கிரிதரனின் விண்வெளிக் கவிதையியல், பூமி சார்ந்த சூழலியல் விமர்சனத்தோடும் (Ecocriticism) நெருக்கமாக உரையாடுகிறது. மனித மையவாதப் பேராசையால் (Anthropocentrism) இயற்கை அழிக்கப்படுவதையும், 'காங்க்ரீட் மரங்கள்' பெருகிப் பிரபஞ்ச ஒளியை மறைப்பதையும் சுட்டிக்காட்டும் கவிதைசொல்லி, நீட்ஷேயியச் சிந்தனையான 'Übermensch' (அதிமானுடன்) கருத்துருவின் வழியே மானுடப் பரிணாமத்தின் அடுத்த கட்ட விழிப்புணர்விற்கு அழைப்பு விடுக்கிறார்.
துருவப் பிரதேசத்துக் கட்டிடக் காட்டுக்குள் நிற்கும் ஒரு புலம்பெயர் கவிஞனின் அகத்தவிப்பு, அகண்ட பிரபஞ்சத்தின் பேரமைப்போடும் தாய்மைப் பேரன்போடும் இணையும்போது, அது தனிமனிதச் சோகத்தைக் கடந்து உலகளாவிய பிரபஞ்ச மெய்யியலாகப் பரிணமிக்கிறது.
அத்தியாயம் 1: மீவியற்பியலும் (Metaphysics) குவாண்டம் கவிதையியலும் (Quantum Poetics)
1.1 17-ஆம் நூற்றாண்டு ஆங்கிலக் கவிதையியல் பாரம்பரியமும் கிரிதரனின் கவிமொழியும்
பதினேழாம் நூற்றாண்டின் இங்கிலாந்து இலக்கியச் சூழலில் ஜான் டன் (John Donne), ஜார்ஜ் ஹெர்பர்ட் (George Herbert), ஆண்ட்ரூ மார்வெல் (Andrew Marvell) போன்ற கவிஞர்களால் முன்னெடுக்கப்பட்டு, இருபதாம் நூற்றாண்டில் டி.எஸ். எலியட்டால் (T.S. Eliot) மீளுருவாக்கம் செய்யப்பட்ட 'மீவியற்பியற் கவிதையியல்' (Metaphysical Poetry), மனித உணர்வுகளையும் தர்க்கவியல் சார்ந்த அறிவியல் கோட்பாடுகளையும் ஒன்றாகப் பிணைக்கும் தனித்துவமான உத்தியைக் கொண்டிருந்தது. மீவியற்பியற் கவிஞர்கள் தங்களின் உணர்ச்சிப்பூர்வமான அனுபவங்களை விளக்குவதற்கு, அன்றைய காலத்தில் புதிதாகக் கண்டறியப்பட்ட புவியியல், வானியல் மற்றும் இயற்பியல் கோட்பாடுகளைப் பயன்படுத்தினர்.
வ.ந. கிரிதரனின் 'ஒரு நகரத்து மனிதனின் புலம்பல்' (2023) கவிதைத் தொகுதியை அணுகும்போது, அவர் தமிழ் இலக்கியப் பரப்பில் இத்தகையதொரு மீவியற்பியல் மரபின் நவீனத் தொடர்ச்சியாக இயங்குவதைக் காணமுடிகிறது. ஜான் டன் தனது "The Flea" கவிதையில் காதலையும் ஒரு சிறிய பூச்சியையும் இணைத்து தர்க்கப் படிமங்களை உருவாக்கியது போல, கிரிதரன் மானுடக் காதலையும், அண்டவெளியின் இயற்பியல் விதிகளையும் பிணைக்கிறார்.
மீவியற்பியற் கவிதைகளின் முதன்மைப் பண்பான 'எதிர்பாராத உவமைகள்' (Conceits) கிரிதரனின் கவிதைகளில் இயல்பாக அமையப்பெற்றுள்ளன. வழக்கமான தமிழ்க் கவிதைகளில் நிலவும் உவமைகளான பூக்கள், மேகங்கள், பறவைகள் ஆகியவற்றைக் கடந்து, நுண்ணிய இயற்பியல் துகள்கள், காலவெளி வளைவுகள் (Spacetime Curvature), மற்றும் ஒளியாண்டுகள் (Light-years) போன்ற அறிவியல் கருத்துருக்களைத் தனது அகவுணர்வின் படிமங்களாக மாற்றுகிறார்.
1.2 காலவெளி (Spacetime), சார்பியல் மற்றும் ஒளிவேகம்: கவித்துவ உருவகங்கள்
ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீனின் சிறப்புச் சார்பியல் கோட்பாடு (Special Theory of Relativity) மற்றும் பொதுச் சார்பியல் கோட்பாடு ஆகியவை காலத்தையும் (Time) வெளியையும் (Space) தனித்தனியான அமைப்புகளாகப் பார்க்காமல், 'காலவெளி' (Spacetime) எனும் நான்கு பரிமாண நெசவாகக் கருதுகின்றன. ஒளிவேகத்தில் ($c \approx 3 \times 10^8 \text{ m/s}$) பயணிக்கும் ஒரு அமைப்பில் காலம் உறைந்துபோகிறது; நீளக்கூறு பூச்சியமாகிறது ($L = L_0 \sqrt{1 - v^2/c^2}$).
கிரிதரன் இக்கணித மற்றும் இயற்பியல் உண்மைகளை வெறும் தகவலாகக் கூறாமல், அவற்றைக் கவித்துவத் தரிசனமாக மாற்றுகிறார். 'ஐன்ஸ்டீனும் நானும் (ஒரு பிதற்றல்)' மற்றும் 'காலவெளி மீறிய கவிஞன்' ஆகிய கவிதைகளில் இக்கோட்பாடு பின்வருமாறு கவித்துவப் பரிமாணம் பெறுகிறது:
"ஒளியின் வேகத்தில் செல்வதென்றால் அக்கணத்தில்...."
"நீளமெல்லாம் பூச்சியம் தான்..."
ஒரு பொருளின் நீளம் பூச்சியமாகும்போது, அதைக் கடப்பதற்கான காலமும் பூச்சியமாகிறது. இது அறிவியலின் பார்வையில் பேரணு நிலையிலான உண்மை; கவிஞனின் பார்வையில் காலத்தைக் கடக்கும் பேரனுபவம். இக்கருத்தின் தொடர்ச்சியாக, காதலர்களுக்கு இடையேயான பௌதிகத் தொலைவை 'ஒளியாண்டுத் தடைச்சுவர்கள்' என உருவகம் செய்கிறார்:
"உனக்கும் எனக்குமிடையிலோ ஒளியாண்டுச் தடைச்சுவர்கள்"
"காலத்தின் மாயவேடங்கள்..."
ஒளியானது ஓராண்டு காலத்தில் கடக்கும் தொலைவான $9.46 \times 10^{12}$ கிலோமீட்டரை, காதலின் ஆழமான பிரிவிற்குக் குறியீடாக்கும்போது, உலகியல் சார்ந்த 'பிரிவு' என்பது அண்டவியல் சார்ந்த பிரமாண்டத் தளத்திற்கு உயர்த்தப்படுகிறது.
1.3 "காலவெளி மீறிய கவிஞன்": குவாண்டம் நுரையும் நிகழ்காலத்தின் அசாத்தியமும்
குவாண்டம் மெக்கானிக்ஸ் (Quantum Mechanics) தளத்தில், பொருள் மற்றும் ஆற்றலின் இயல்பு நுண்ணிய மட்டத்தில் அலை-துகள் இருமைத்தன்மையோடும் (Wave-Particle Duality), நிச்சயமற்ற தன்மையோடும் (Uncertainty Principle) தொழிற்படுகிறது. குவாண்டம் நுரை (Quantum Foam) எனப்படும் மிக நுண்ணிய அளவில், பாரம்பரியக் காலக் கணிப்புகள் தம் அர்த்தத்தை இழக்கின்றன. கிரிதரன் இக்கோட்பாட்டை அகவய அனுபவமாக மாற்றி வினவுகிறார்:
"குவாண்டம் நுரையில் கிடக்கும் இருப்பில் நேரத்துக்கும் அர்த்தமுண்டோ?"
"அங்கு அனைத்துமே சமகாலத்தில் இருப்பன அறிவாயா கண்ணம்மா"
"காலமே காலமாகி விட்ட நிலைதான் குவாண்டம் நிலை..."
நேர்கோட்டிலான காலம் (Linear Time) என்பது மனிதனின் புலன் சார்ந்த மாயை என்றும், குவாண்டம் தளத்தில் கடந்த காலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் ஆகியவை ஒரே புள்ளியில் ஒருங்கிணைந்து சமகாலத்தில் நிலவுகின்றன என்றும் கவிஞர் சுட்டுகிறார். இதன் மூலம், பௌதிக உடலால் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மனிதன், தனது 'அறிவு உணர்வு' (Consciousness) வாயிலாகக் காலவெளியைக் கடந்து பயணிக்க முடியும் என்ற கவித்துவத் தன்னம்பிக்கையை அடைகிறார்:
"காலவெளி பிரபஞ்சத்தில் காலவெளி மீறிப் பயணிக்க என்னால் முடியுமடி கண்ணம்மா..."
அத்தியாயம் 2: இருத்தலியல் (Existentialism) மற்றும் ஒன்டோலாஜிக்கல் (Ontology) தேடல்
2.1 "இருப்பொன்று போதாது இருத்தல் பற்றியெண்ணி இருத்தற்கு":
இருப்பின் புதிர்
மெய்யியலின் முதன்மைப் பிரிவான ஒன்டோலாஜி (Ontology) என்பது 'இருப்பு' (Being) அல்லது 'இருத்தல்' பற்றிய அறிவாராய்ச்சியாகும். மார்ட்டின் ஹைடெக்கர் (Martin Heidegger), ழீன் போல் சார்த்ரே (Jean-Paul Sartre) போன்ற இருத்தலியல் சிந்தனையாளர்கள், மனிதனின் இருப்பு என்பது வெறும் பௌதிக ரீதியான இருப்பு மட்டுமல்ல; தனது இருப்பைக் குறித்த சுய விழிப்புணர்வும், அதன் அர்த்தத்தைத் தேடும் அலசலுமே உண்மையான இருப்பு என்று வாதிட்டனர்.
கிரிதரன் தனது 'இருப்பொன்று போதாது இருத்தல் பற்றியெண்ணி இருத்தற்கு' என்ற கவிதையில், இந்தச் சிக்கலான தத்துவார்த்தக் கருத்தை மிகச் சுருக்கமான, ஆழமான தமிழ் வரிகளில் வடிக்கிறார்:
"படைப்பின் நேர்த்தியெனைப்"
"பிரமிக்க வைத்திடுதல் போல"
"பாரிலெதுவும் இல்லை..."
"இருப்பொன்று போதாது"
"இருத்தல் பற்றியெண்ணி"
"இருத்தற்கு!"
வெறும் பௌதிக உடலோடு வாழ்ந்து மடிவது மனித இருப்பின் முழுமையாகாது. தான் வாழும் இருப்பைக் குறித்துச் சிந்திப்பதற்கும், அந்த இருப்பின் மர்மங்களை ஆராய்வதற்கும் ஒரே ஒரு வாழ்நாள் (இருப்பு) போதுமானதாக இல்லை என்ற ஏக்கம் இங்கு வெளிப்படுகிறது. இது ஹைடெக்கரின் Dasein (தன்னுணர்வு கொண்ட இருப்பு) என்ற கோட்பாட்டோடு நேரிடையாக உரையாடுகிறது.
2.2 நவீன விக்கிரமாதித்தனின் 'காலம்': காலத்தின் சவாலும் மானுட மனதின் அசையா உறுதியும்
இந்தியத் தொன்மவியலில் வேதாளத்தின் புதிர்களுக்கு விடைதேடி மீண்டும் மீண்டும் மரத்தில் ஏறும் விக்கிரமாதித்தனின் குறியீடு, கிரிதரனின் கவிதையில் 'காலத்தோடு போராடும் நவீன மனிதனின்' உருவகமாக மாறுகிறது. 'நவீன விக்கிரமாதித்தனின் காலம்' என்ற கவிதையில் கவிஞர் பின்வருமாறு வினவுகிறார்:
"விரிவெளியில் படர்ந்து கிடக்குமுன்"
"நகைப்போ, நீ விளைவிக்கும் கோலங்களோ..."
"எனக்கொன்றும் புதியதல்லவே."
"எப்பொழுதுமே இறுதி வெற்றி உனக்குத்தான்...
அதற்காக மனந்தளர்வதென் பண்பல்ல...
உனைப் புரிதல்தான் என் பேரவா."
காலம் என்பது மரணம், மாற்றம், சிதைவு ஆகியவற்றின் வழியே மனிதனை வீழ்த்தி எள்ளி நகையாடுகிறது. ஆனால், நவீன மனிதன் காலத்தை வெல்வதை விட, அதன் இயல்பைப் புரிந்து கொள்வதையே தனது அறிவு சார்ந்த இலக்காகக் கொள்கிறான்.
"வேதாளங்களின் உள்ளிருந்து எள்ளி நகைத்தல் கண்டும்"
"முயற்சியில் முற்றுந் தளராதவன் விக்கிரமாதித்தன் மட்டும்தானா?"
இவ்வரிகள், ஆல்பர்ட் காமு (Albert Camus) தனது The Myth of Sisyphus நூலில் குறிப்பிட்ட இருத்தலியல் போராட்டத்தை நினைவூட்டுகின்றன. மலையின் உச்சிக்குக் கல்லை உருட்டிச் செல்லும் சிசிஃபஸைப் போல, முடிவற்ற காலத்தின் புதிர்களுக்கு முன் மனிதன் தனது அறிவாற்றலால் மீண்டும் மீண்டும் முயன்று விடைதேடுகிறான்.
2.3 'பேய்த்தேர்' மற்றும் 'எங்கோயிருக்கும் ஒரு கிரகவாசிக்கு': அர்த்தமின்மையின் மத்தியில் அர்த்தம் தேடுதல்
இருத்தலியலின் மற்றொரு முக்கியப் பண்பு, "உலகம் இயல்பிலேயே அர்த்தமற்றது (Absurd); மனிதனே தனக்கான அர்த்தத்தை உருவாக்கிக் கொள்ள வேண்டும்" என்பதாகும். 'பேய்த்தேர்' கவிதையில் கவிஞர் பிரபஞ்ச இருப்பைக் கானல் நீரோடு ஒப்பிடுகிறார்:
"விரிந்து கிடக்குமிந்த இருத்தல்"
"பாலையெனக் கொதிக்கும். வெறுமைக் கனல் தகிக்கும்..."
"இருப்பின் பொருளறிந்தேன்"
"கனலுக்குள் கனவாகும் உந்தனிருப்பில் பேய்த்தேரே!"
வெறுமையும் தகிப்பும் நிறைந்த பிரபஞ்சப் பாலையில், இருப்பின் பொருள் என்பது தற்காலிகமான ஒரு கனவைப் போன்றதே என்பதை உணர்ந்த போதிலும், கவிதைசொல்லி அர்த்தத்தைத் தேடுவதைக் கைவிடவில்லை.
அதேபோல, 'எங்கோயிருக்கும் ஒரு கிரகவாசிக்கு' என்ற கவிதையில், அண்டவெளியில் மனிதன் உணரும் தீவிரமான தனிமையை அகற்றி, வேறு ஏதேனும் ஓரிடத்தில் வாழும் அறிவுயிரோடு உரையாட முற்படுகிறார்:
"உனக்கும் எனக்குமிடையிலோ ஒளியாண்டுச் தடைச்சுவர்கள்...
இயலுமென்றாலியம்பிடு...
இவ்வாழ்வில் அர்த்தமுண்டோ? இதனை நீ அறிந்தனையோ?
சிலர் அர்த்தமற்ற வாழ்வென்பர்.
யான் அவ்வாறல்லன். அர்த்தம்தனை நம்புபவன்."
பிரபஞ்சத்தின் பிரமாண்டமான வெறுமைக்கு நடுவிலும், வாழ்வின் மீது நம்பிக்கை வைத்து, அதன் 'அர்த்தத்தை' விண்வெளியின் எல்லைகள் வரை சென்று தேடும் மானுட அறிவுணர்வின் தேடலாக இக்கவிதை மிளிர்கிறது.
அத்தியாயம் 3: சூழலியல் மரபும் புலம்பெயர் அகக் கனலும் (Ecological Poetics and Diaspora Realities)
3.1 "சொப்பன வாழ்வினில் மயங்கி": நகரமயமாதலும் இயற்கையின் சிதைவும்
கிரிதரனின் கவிதைகளில் 'நகரம்' என்பது வெறும் பௌதிகக் கட்டடங்களின் தொகுப்பு மட்டுமல்ல; அது மனிதன் இயற்கையிலிருந்து வேரறுக்கப்பட்டு, தொழினுட்ப அமைப்பிற்குள் சிறைபிடிக்கப்பட்டதன் குறியீடாகும். சூழலியல் விமரிசனக் கோட்பாடுகளின் (Ecocriticism) அடிப்படையில் நோக்குகையில், மனித மையவாதக் கோட்பாடு (Anthropocentrism) இயற்கையைத் தன் தேவைகளுக்காகச் சுரண்டுவதையும், அதனால் ஏற்படும் சூழலியல் சமநிலையின்மையையும் இக்கவிதைகள் ஆழமாகப் பதிவுசெய்கின்றன.
'ஒரு நகரத்து மனிதனின் புலம்பல்' மற்றும் 'சொப்பன வாழ்வினில் மயங்கி' ஆகிய கவிதைகளில், நவீன நகரமைப்பின் போலித்தனத்தை இயற்கை மரங்களுக்கும் 'காங்க்ரீட் மரங்களுக்கும்' இடையிலான ஒப்பீட்டின் வழியே நிறுவுகிறார்:
"மரங்களிலிருந்து 'காங்ரீட்' மரங்களிற்கு...
குரங்கிலிருந்து மனிதனிற்கு...
ஆதிமானுடத்திலிருந்து அதியுயர் மானுடத்திற்கு...
பரிணாம நிகழ்வு, வளர்ச்சி என்கின்றது...
சுடர்களை மறைத்தன நகரத்துச் சுடர்களே.
மரங்களை மறைத்தன நகரத்து மரங்களே."
இயற்கையான மரங்கள் ஒளியை உறிஞ்சி உயிர்களுக்கு ஆக்சிஜனையும், நிழலையும், கனியையும் தருகின்றன. ஆனால், மனிதன் உருவாக்கிய 'காங்க்ரீட் மரங்கள்' (உயரமான கட்டடங்கள்) சூரியக் கதிர்களை உறிஞ்சி வெப்பத்தைக் கனலாக உமிழ்கின்றனவே அன்றி, உயிருக்கு எவ்விதப் பயனும் தருவதில்லை.
"சொப்பன வாழ்வினில் மயங்கி
நகரத்துச் சொப்பன வாழ்வினில் மயங்கி
உனை மறந்தோம்? இயற்கை உனை மறந்தோம்."
நகரத்தின் செயற்கை ஒளிகள் (Streetlights & Neon signs) இரவு வானத்தின் விண்மீன்களை மறைத்துவிட்டது போல, மனிதனின் நகரமயப் போலி வாழ்க்கை அவனது அக ஒளியையும், இயற்கை மீதான நன்றியுணர்வையும் மறைத்துவிட்டது என்ற கவிஞனின் புலம்பல், ஆழமான சூழலியல் எச்சரிக்கையாக உருவெடுக்கிறது.
3.2 'எழுக அதிமானுடா': நீட்ஷேயின் கோட்பாடும் மார்க்சிய வர்க்கப் போரின் எரிகனலும்
ஜெர்மனிய மெய்யியலாளர் ஃபிரெட்ரிக் நீட்ஷேயின் (Friedrich Nietzsche) 'Übermensch' (Superman / அதிமானுடன்) என்ற கருத்துரு, மனிதன் தனது தற்போதைய பலவீனமான நிலைகளைக் கடந்து, புதியதொரு உயரிய அறிவு நிலையை அடைவதைக் குறிப்பதாகும். கிரிதரன் தனது 'எழுக அதிமானுடா' என்ற கவிதையில் இந்நீட்ஷேயியச் சிந்தனையையும், மார்க்சிய வர்க்கப் போர் சார்ந்த விழிப்புணர்வையும் ஒன்றிணைக்கிறார்.
ஆயுத மோதல்கள், தொழில்புரட்சியினால் ஏற்படும் நச்சு வாயுக்கள், புவி வெப்பமயமாதல் (Global Warming - 1880-க்குப் பிறகு வெப்பநிலை 1.1°C உயர்ந்துள்ள சூழல்) ஆகியவற்றால் பூமி சந்திக்கும் பேரழிவைச் சுட்டிக்காட்டி கவிஞர் கதறுகிறார்:
"வாயுப் படைகளின் வடிகட்டலில் வடியுமுஷ்ணக் கதிர்கள்...
பொறி கக்கும் புகையினில் சுவாசம் முட்டி
புகைந்திட்ட வர்க்கப் போர்களால்...
நிலைகுலையும் ககனத்தில் குண்டுகளின் தாண்டவம்."
தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியும், முதலாளித்துவப் பேராசையும் வர்க்கப் போர்களாக வெடித்து, இயற்கையையும் மனித அமைதியையும் அழித்துவிட்ட நிலையில், இதைக் கடந்து செல்லக்கூடிய 'அதிமானுடன்' எங்கே என்று தேடுகிறார்:
"வளர்ச்சியில் விட்ட வழுதானென்ன?...
அதி மானுடரே! எங்கு போயொளிந்தீர்?
நீர்! எங்கு போயொளிந்தீர்?"
இக்கவிதை, பேர்நார்ட் ஷாவின் Man and Superman நாடகத்திலும், அரவிந்தரின் பேரறிவு நிலை (Supermind) சார்ந்த கோட்பாடுகளிலும் பேசப்படும் 'மானுடப் பரிணாமத்தின் அடுத்த கட்டப் பாய்ச்சலை' எதிர்நோக்கி நிற்கும் தத்துவார்த்தக் குரலாகும்.
3.3 "துருவத்துக் கட்டடக் காட்டுக்கான்": புலம்பெயர் தேசத்துத் தனிமையும் தாய்மைப் பேரன்பும்
ஈழத்து வரலாற்றுச் சூழலால் தாய் மண்ணைப் பிரிந்து, கனடாவின் துருவக் குளிர்ப் பிரதேசத்தில் புலம்பெயர்ந்து வாழும் கிரிதரனின் அகத்தவிப்பு, இயற்கையின் குறியீடுகள் வழியே கவிதையாகிறது. 'அதிகாலைப் பொழுதுகள்' மற்றும் 'விருட்சங்கள்' ஆகியவற்றில் புலம்பெயர் அகக் கனல் பின்வருமாறு வெளிப்படுகிறது:
"இன்று நிழலமர்ந்து நினைவசை போடுமொரு மாடுமாகினேன்...
துருவத்துக் கட்டடக் காட்டுக்கான் உயிருமானேன்...
நெடும்பயணம்! எங்கு முடியும்?...
இன்றோ சுடர் தேடுமொரு துருவத்துப் பரதேசி!"
தாயகத்தில் அப்பாவின் தோளில் சாய்ந்து அடிவானச் சிவப்பையும், மாசிப் பனியையும் ரசித்த ஒருவன், இன்று குளிர்காலக் கனடாவில் "காங்க்ரீட் மரங்களையும் கண்ணாடிப் பரப்புகளையும்" பார்த்துப் போரடிக்கும் வாழ்க்கையை வாழ வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளான்.
இருப்பினும், இப்புலம்பெயர் தனிமையிலும், பிரபஞ்சத்தின் பேரமைப்பைக் காணும்போது அவனுக்குள் தாய்மைப் பேரன்பின் நினைவுகள் மீண்டெழுகின்றன. தொகுப்பின் இறுதியில் தனது தாய்க்குச் செலுத்தும் அஞ்சலி வரிகள், பிரபஞ்ச இருப்பின் பொருளைத் தாயின் இருப்போடு பிணைக்கின்றன:
"உயிரின் உறவின் உதிரத் துளியாய்
இன்னுமிங்கே இருக்குமென் இருப்பில் நான்
உனைக் கண்டு தெளிவேன்
உன் இருப்பின் பொருள் உணர்ந்தேன்."
அத்தியாயம் 4: பாரதியியல் தொடர்ச்சியும் கண்ணம்மா என்னும் குவாண்டம் படிமமும் (The Bharathian Legacy & Quantum Kannamma)
4.1 மகாகவி பாரதியின் ஆன்மீகக் கவிதையியலின் நவீன இயற்பியல் நீட்சி
தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில், மகாகவி சுப்பிரமணிய பாரதியார் ஆன்மீகத்தையும், பிரபஞ்சத்தின் தோற்றப் மயக்கங்களையும் கவித்துவமாகப் பாடிய முதன்மைக் கவிஞராவார். பாரதியின் "நிற்பதுவே நடப்பதுவே பறப்பதுவே" என்ற கவிதை, புலன்களால் உணரப்படும் உலகம் என்பது தோற்ற மயக்கமோ (Illusion), காலத்தின் லீலையோ என்ற வேதாந்தக் கேள்வியை எழுப்புகிறது.
கிரிதரன், பாரதியாரின் அந்தத் தீர்க்கதரிசனமான வேதாந்த வினாவை, 21-ஆம் நூற்றாண்டின் 'நவீன இயற்பியல்' வழியே மீள்வாசிப்பு செய்கிறார். பாரதி "காலமென்றே ஒரு நினைவும் காட்சியென்றே பல நினைவும் கோலமும் பொய்களோ" என்று பாடியதை, கிரிதரன் ஐன்ஸ்டீனின் சார்பியல் கோட்பாட்டோடும் குவாண்டம் மெக்கானிக்ஸோடும் இணைத்து விளக்குகிறார்.
பாரதிக்குக் 'காற்றுவெளியிடை கண்ணம்மா' ஆன்மீகக் காதலாகவும் பிரபஞ்ச மாயையாகவும் இருந்தாள் என்றால், கிரிதரனுக்கோ கண்ணம்மா 'காலவெளிப் பிரபஞ்சத்தின்' இயற்பியல் விதிகளின் படிமமாக மாறுகிறாள்.
4.2 "நீ அலையா? நீ துகளா?": அலை-துகள் இருமைத்தன்மையும் காதலின் பரிமாணங்களும்
இயற்பியலாளர் லூயி டி புரோக்லி (Louis de Broglie) மற்றும் வெர்னர் ஹைசன்பர்க் (Werner Heisenberg) ஆகியோரால் நிறுவப்பட்ட 'அலை-துகள் இருமைத்தன்மை' (Wave-Particle Duality) கோட்பாட்டின் படி, ஒளியும் பொருளும் ஒரே நேரத்தில் அலை பண்பையும் (Wave nature) துகள் பண்பையும் (Particle nature) வெளிப்படுத்த வல்லவை. அவதானிப்பவரின் (Observer) நிலையைப் பொறுத்தே அதன் பண்பு தீர்மானிக்கப்படுகிறது.
கிரிதரன் தனது காதலி கண்ணம்மாவை நோக்கி எழுப்பும் கவித்துவ வினா, குவாண்டம் இயற்பியலின் உன்னதமான உருவகமாக அமைகிறது:
"நீ அலையா கண்ணம்மா!
"நீ துகளா கண்ணம்மா!
"நீ அலையென்றால் காலவெளியும் அலையன்றோ!
"நீ துகளென்றால் காலவெளியும் துகளன்றோ!"
இங்கு கண்ணம்மா என்பது ஒரு தனிப்பட்ட பெண் உருவம் மட்டுமல்ல; அவளே பிரபஞ்சத்தின் மூலக்கூறு. அவளைக் 'துகள்' என்று பார்த்தால் காலவெளியும் துகள்களாக மாறுகிறது; அவளை 'அலை' என்று உணர்ந்தால் அகண்ட காலவெளியும் அலையாக விரிவடைகிறது.
மேலும், பாரதி "கண்ணம்மா உன்னுடைய காதல் ரஸத்தினால்..." என்று உருகியது போல, கிரிதரன் நவீன காலவெளியில் காதலின் உறைவிடத்தைப் பின்வருமாறு வரையறுக்கிறார்:
"காலவெளியிடை கண்ணம்மா
உன் கனிமனம் எண்ணி வியக்கின்றேன்...
காலமென்றொன்றில்லை கண்ணம்மா
வெளியும் அவ்வாறே...
காலம் நீயென்றால் கண்ணம்மா
வெளி நானன்றோ.."
காலமும் வெளியும் தனித்தனியானவை அல்ல; அவை 'காலவெளி' (Spacetime) எனும் ஒன்றிணைந்த நெசவு என்பதை, "காலம் நீ என்றால் வெளி நான் அன்றோ" என்ற காதலின் பிரிக்க முடியாத இணைப்பின் வழியே கவிஞர் வெளிப்படுத்துகிறார்.
பாரதியின் காதலியான கண்ணம்மா, கிரிதரனின் கவிதைகளில் குவாண்டம் பரிமாணம் பெற்று, பிரபஞ்சத்தின் இயற்பியல் புதிர்களை அவிழ்க்கும் சாவி போன்றதொரு 'கவித்துவக் குறியீடாக' (Quantum Archetype) மாற்றமடைகிறாள்.
முடிவுரை மற்றும் ஆய்வுத் தொகுப்பு (Conclusion & Synthesis)
1. ஆய்வின் முக்கியக் கண்டுபிடிப்புகளின் தொகுப்பு (Synthesis of Core Findings)
வ.ந. கிரிதரனின் படைப்புகளை மையமாகக் கொண்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட இந்த விமர்சனப் பகுப்பாய்வு, நவீன தமிழ் இலக்கியச் சூழலில் இத்தொகுப்புகள் வகிக்கும் தனித்துவமான இடத்தைப் பின்வரும் முதன்மை தளங்களில் நிறுவுகிறது:
இயற்பியலும் மெய்யியல் சேர்க்கையும் (Integration of Modern Physics and Philosophy):
பாரதியின் வேதாந்த ஆன்மீகத் தொடர்ச்சியைக் கையிலெடுக்கும் கிரிதரன், அதனை 21-ஆம் நூற்றாண்டின் ஐன்ஸ்டீனின் சார்பியல் கோட்பாடு (General Relativity) மற்றும் குவாண்டம் மெக்கானிக்ஸ் (Quantum Mechanics) ஆகிய அறிவியல் மெய்யியல் கோட்பாடுகளுடன் வெற்றிகரமாகப் பிணைக்கிறார். 'கண்ணம்மா' என்னும் படிமம், வெறும் காதலியாக மட்டுமன்றி 'அலை-துகள் இருமைத்தன்மை' (Wave-Particle Duality) மற்றும் 'காலவெளி' (Spacetime) என்பவற்றைக் குறிக்கும் பிரபஞ்சக் குறியீடாக உருமாற்றம் பெறுகிறது.
ஈழத்து வரலாற்று அனுபவமும் புலம்பெயர் சூழலியலும் (Diasporic Realities & Ecocriticism):
ஈழப் போரின் வரலாற்று வடுக்கள், தாயகப் பிரிவு ஆகியவற்றின் வெளிப்பாடாக அமையும் கவிதைகள், கனடாவின் துருவக் குளிர்ச் சூழலில் 'நகரமயமாதலின் சிதைவை' சூழலியல் விமர்சனக் கோட்பாடுகளின் (Ecocriticism) அடிப்படையில் ஆழமாகப் பதிவுசெய்கின்றன. 'காங்க்ரீட் மரங்கள்' பற்றிய கவிஞனின் புலம்பல், நவீன முதலாளித்துவக் கட்டமைப்பிற்கு எதிரான எச்சரிக்கைக் குரலாக ஒலிக்கிறது.
மானிபியக் கோட்பாடும் மனித நேயமும் (Nietzschean & Humanistic Discourse):
நீட்ஷேயின் 'Übermensch' (அதிமானுடன்) என்ற கருத்துருவையும் மார்க்சிய வர்க்கப் போர் விழிப்புணர்வையும் இணைத்து, போர் மற்றும் தொழில்நுட்பப் பேரழிவுகளிலிருந்து மானுடத்தை மீட்கும் பேரன்பின் தேவையை இக்கவிதைகள் வலியுறுத்துகின்றன.
2. தமிழ் இலக்கியப் பரப்பில் இவ்வாக்கியங்கள் வகிக்கும் இடம் (Literary Significance)
கிரிதரனின் கவிதைகள் தமிழ்ச் சூழலில் அறிவியல் புனைகதை (Science Fiction) மற்றும் தத்துவக் கவிதையியலுக்கு (Philosophical Poetics) இடையிலான பாலமாக அமைகின்றன.
ஆய்வுப் பரிமாணம் | மரபு வழிக் கவிதையியல் | கிரிதரனின் கவிதையியல் படிமம் |
காதல் படிமம் | அகம், வேதாந்த மாயை, இயற்கை உபமானம் | குவாண்டம் அலை-துகள் இருமை, காலவெளிக் கட்டமைப்பு |
இயற்கை / நகரம் | திணை சார்ந்த இயற்கை வர்ணனை | 'காங்க்ரீட் மரங்கள்' - சூழலியல் சிதைவு & நகரமயமாக்கல் |
புலம்பெயர் அக உணர்வு | சோகம், வடு, இழப்பு | பிரபஞ்சத் தாய்மைப் பேரன்போடு இணையும் அகவெளியின் அமைதி |
இப்பிரதி, தமிழ் நவீன கவிதை வரலாற்றில் அறிவியலையும் மெய்யியலையும் கவித்துவ உச்சத்தோடு இணைத்த அபூர்வமான படைப்புகளில் ஒன்றாகத் திகழ்கின்றது.
3. நிறைவுரை (Final Concluding Thoughts)
"சொப்பன வாழ்வினில் மயங்கி" நிற்கும் நவீன மனிதனுக்கு, காலவெளிகளைக் கடந்து நிற்கும் பிரபஞ்சத்தின் பேரமைப்பையும், மனித மனங்களை பிணைக்கும் ஆற்றல் கொண்ட 'பேரன்பையும்' உணர்த்துவதே கிரிதரனின் முதன்மை நோக்கமாகும்.
இயற்பியலின் அணுத்துகள்கள் முதல் அகண்ட பிரபஞ்சத்தின் விண்மீன்கள் வரை அனைத்தையும் இயக்கும் உந்துசக்தியாக 'அன்பு' விளங்குவதை நிறுவுவதன் மூலம், இக்கவிதைகள் தமிழ் இலக்கியப் பரப்புக்குக் கிடைத்த ஒரு காத்திரமான மெய்யியல் (தத்துவக்) கொடையாகும்.
அடிக்குறிப்புகள் (Footnotes / Endnotes)
காலவெளி (Spacetime): ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் தனது பொதுச் சார்பியல் கோட்பாட்டில் (1915) காலத்தையும் (Time) முப்பரிமாண வெளியையும் (Three-dimensional space) தனித்தனியாகப் பார்க்காமல் 'நான்கு பரிமாணக் காலவெளி நெசவு' (4D Spacetime Continuum) என்று வரையறுத்தார்.
அலை-துகள் இருமைத்தன்மை (Wave-Particle Duality): லூயி டி புரோக்லி (Louis de Broglie, 1924) மற்றும் குவாண்டம் எந்திரவியலின் படி, ஒளி மற்றும் பருப்பொருள்கள் ஒரே நேரத்தில் அலை மற்றும் துகள் பண்புகளைக் கொண்டிருக்கும். அவதானிப்பவரின் செயலே இதன் பண்பைத் தீர்மானிக்கிறது.
Übermensch (அதிமானுடன்): ஜெர்மனிய மெய்யியலாளர் ஃபிரெட்ரிக் நீட்ஷே தனது Thus Spoke Zarathustra (1883) நூலில் அறிமுகப்படுத்திய தத்துவக் கருத்துரு. மனிதன் தனது தற்போதைய பலவீனமான, அடிமைத்தனமான நிலைகளைக் கடந்து அடையும் உயர் சுய-விழிப்புணர்வு நிலையைக் குறிப்பது.
காங்க்ரீட் மரங்கள் (Concrete Trees): நவீன நகரமயமாதல், காடழிப்பு மற்றும் சூழலியல் சிதைவைக் குறிக்க வ.ந. கிரிதரன் பயன்படுத்தும் சூழலியல் கவித்துவ உருவகம் (Ecological Metaphor).
Übermensch & Supermind: அரவிந்தரின் 'பேரறிவு நிலை' (Supermind) மற்றும் பேர்நார்ட் ஷாவின் Man and Superman (1903) நாடகத்தின் தத்துவார்த்த நீட்சியாகக் கிரிதரனின் 'எழுக அதிமானுடா' கவிதை பகுப்பாய்வு செய்யப்படுகிறது.
குவாண்டம் நுரை (Quantum Foam): ஜான் வீலர் (John Wheeler, 1955) முன்வைத்த கருத்துரு. மிக நுண்ணிய சப்-அடாமிக் (Subatomic) அளவில் காலமும் வெளியும் கொந்தளிப்பான, நிலையற்ற நுரை போன்ற அமைப்பில் இயங்குவதைக் குறிப்பது.
Dasein: மார்ட்டின் ஹைடெக்கர் தனது Being and Time (1927) நூலில் மனிதனின் தன்னுணர்வு கொண்ட இருப்பு நிலையை விளக்கப் பயன்படுத்திய ஜெர்மனியத் தத்துவக் கலைச்சொல்.
Anthropocentrism (மனித மையவாதம்): மனிதன் மட்டுமே பிரபஞ்சத்தின் மையப் புள்ளி என்றும், இயற்கை மற்றும் ஏனைய உயிரினங்கள் அனைத்தும் மனிதனின் பயன்பாட்டிற்காகவே படைக்கப்பட்டவை என்றும் கருதும் சுற்றுச்சூழல் எதிர்ப்புக் கோட்பாடு.
உசாத்துணைப்பட்டியல் (Bibliography / Works Cited)
I. முதன்மை ஆதாரம் (Primary Source)
கிரிதரன், வ.ந. ஒரு நகரத்து மனிதனின் புலம்பல். வெளியீடு: பதிவுகள்.காம், 2023.
II. தமிழ் இலக்கியம் (Tamil Literature)
பாரதியார், சுப்பிரமணிய. பாரதியார் கவிதைகள் (முழுத் தொகுதி). சென்னை: வானதி பதிப்பகம், 2010.
சிவத்தம்பி, கா. தமிழில் இலக்கிய வரலாறு. சென்னை: நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸ், (First Edition: 1988) 2007.
III. அறிவியல் & இயற்பியல் மெய்யியல் (Physics & Philosophy of Science)
Einstein, Albert. Relativity: The Special and the General Theory. Translated by Robert W. Lawson, Henry Holt and Company, 1920.
Hawking, Stephen. A Brief History of Time: From the Big Bang to Black Holes. Bantam Books, 1988.
Heisenberg, Werner. Physics and Philosophy: The Revolution in Modern Science. Harper & Row, 1958.
Capra, Fritjof. The Tao of Physics: An Exploration of the Parallels Between Modern Physics and Eastern Mysticism. Shambhala Publications, 1975.
IV. கோட்பாடு, சூழலியல் & இருத்தலியல் (Theory, Ecocriticism & Existentialism)
Camus, Albert. The Myth of Sisyphus and Other Essays. Translated by Justin O'Brien, Vintage Books, 1955.
Garrard, Greg. Ecocriticism: The New Critical Idiom. Routledge, 2004.
Heidegger, Martin. Being and Time. Translated by John Macquarrie and Edward Robinson, Harper & Row, 1962.
Nietzsche, Friedrich. Thus Spoke Zarathustra: A Book for All and None. Translated by Walter Kaufmann, Penguin Books, 1978.
Sartre, Jean-Paul. Existentialism is a Humanism. Edited by John Kulka, Yale University Press, 2007.
ஏ.எச்.எம்.நவாஷ் (ஈழக்கவி)
ahmnawas@gmail.com
.jpg)
No comments:
Post a Comment