நான்:
பெரியார் ஆரியர் தமிழ் மொழியைத் தம் மொழியைக் கலந்து தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம் என்று பிரித்து விட்டதாகக் கருதுகின்றாரே?
செயற்கை நுண்ணறிவு AI:
ஆம், பெரியார் ஈ.வெ.ரா. ஆரியர்கள் தமிழ் மொழியைக் கலந்து, மற்ற திராவிட மொழிகளைப் பிரித்து விட்டதாகக் கருதினார் என்பது உண்மை. இது திராவிட இயக்கம் முன்வைத்த ஒரு முக்கியமான கோட்பாடு மற்றும் பெரியாரின் தமிழ் மொழி குறித்த பார்வையின் ஒரு முக்கிய அம்சமாகும்.
பெரியாரின் வாதம் சுருக்கமாக:
பெரியார் மற்றும் திராவிட இயக்கத்தினர் முன்வைத்த வாதத்தின் சாரம் இதுதான்:
தமிழ் தான் மூல மொழி: திராவிட மொழிக் குடும்பத்தில் தமிழ் தான் மிகவும் தொன்மையானதும், தனித்துவமானதுமான மூல மொழி என்று பெரியார் கருதினார். மற்ற திராவிட மொழிகளான தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம் ஆகியவை தமிழிலிருந்து பிரிந்தவை என்றும், அல்லது தமிழின் கிளை மொழிகள் என்றும் நம்பினார். சம்ஸ்கிருத/ஆரிய கலப்பு: ஆரியர்களின் வருகைக்குப் பிறகு, அவர்கள் தங்கள் ஆதிக்கத்தை நிலைநிறுத்தவும், வேத கலாச்சாரத்தைப் பரப்பவும் சம்ஸ்கிருத மொழியைப் பயன்படுத்தினர். இந்த சம்ஸ்கிருதம், தமிழோடு கலக்கப்பட்டு, அதன் தூய்மையைக் கெடுத்தது என்பது பெரியாரின் வவாதம்.
மொழியைப் பிரித்த செயல்: ஆரியர்கள், தமிழ் மொழியில் சம்ஸ்கிருத சொற்களையும், இலக்கணக் கூறுகளையும் புகுத்தி, அதைத் திரித்து, புதிய மொழிகளை உருவாக்கத் தூண்டினர் அல்லது ஏற்கனவே இருந்த கிளை மொழிகளைத் தமிழிலிருந்து முற்றிலுமாகப் பிரித்து, தனி மொழிகளாக நிலைபெறச் செய்தனர். இதன் மூலம், ஒரே திராவிட மொழியான தமிழின் ஒருமைப்பாட்டை உடைத்து, தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம் போன்ற மொழிகளை உருவாக்கினர்.
ஆதிக்கம் மற்றும் அடையாள அழிப்பு: இந்த மொழிப் பிரிவினை, ஆரியர்களின் கலாச்சார மற்றும் அரசியல் ஆதிக்கத்தை நிலைநிறுத்தவும், தென்னிந்திய மக்களின் பொதுவான "திராவிட" அடையாளத்தை நீர்த்துப்போகச் செய்யவும் உதவியது என்று பெரியார் வாதிட்டார். இதன் மூலம், பிராமணிய மேலாதிக்கத்தை நியாயப்படுத்த முடியும் என்றும் அவர் கருதினார்.
இந்தக் கருத்தின் பின்னணி மற்றும் நோக்கம்:
சமூக நீதி: பெரியாரின் இந்தக் கருத்துக்கள் வெறுமனே மொழியியல் கோட்பாடுகள் அல்ல. அவை சமூக நீதிக்கான அவரது போராட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகும். ஆரிய-திராவிட முரண்பாட்டை முன்வைத்து, பிராமணரல்லாத திராவிடர்களின் சமூக, பொருளாதார மற்றும் கலாச்சார உரிமைகளை நிலைநிறுத்துவதே அவரது முதன்மை நோக்கமாக இருந்தது.
தமிழ் அடையாளத்தை உயர்த்துவது: தமிழ் மொழியின் தனித்துவத்தையும், தொன்மையையும், தூய்மையையும் வலியுறுத்தி, அதை சம்ஸ்கிருதத்தின் பிடியிலிருந்து விடுவிப்பதே பெரியாரின் முக்கிய நோக்கங்களில் ஒன்றாக இருந்தது.
மொழிப் போர்: இந்த வாதம், இந்தித் திணிப்பு எதிர்ப்புப் போராட்டத்தின் போதும், தமிழ்நாட்டில் திராவிட இயக்கம் அதன் உச்சக்கட்டத்தில் இருந்த போதும் வலுவாக முன்வைக்கப்பட்டது.
மொழியியலாளர்களின் பார்வை:
நவீன மொழியியலாளர்கள், திராவிட மொழிக் குடும்பம் ஒரு பொதுவான "புரோட்டோ-திராவிட" மொழியிலிருந்து பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே பிரிந்ததாகக் கருதுகிறார்கள். இந்த பிரிவினை ஆரியர்களின் வருகைக்கு முன்பே நிகழ்ந்திருக்கலாம்.
தமிழ் தான் இந்த மூல மொழியின் மிக நெருங்கிய மொழியாக இன்றும் இருப்பதாக பலர் ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்.
மற்ற திராவிட மொழிகளில் சம்ஸ்கிருதத்தின் தாக்கம் அதிகமாக இருப்பது உண்மை. ஆனால், இது ஆரியர்கள் திட்டமிட்டுப் பிரித்தது என்பதை விட, கலாச்சார மற்றும் அரசியல் தொடர்புகள் காரணமாக ஏற்பட்ட ஒரு இயல்பான மொழிக் கலப்பு என்று மொழியியலாளர்கள் பொதுவாகக் கருதுகிறார்கள்.
சுருக்கமாகச் சொன்னால், பெரியார் ஆரியர்கள் தமிழ் மொழியைக் கலந்து, பிற திராவிட மொழிகளைப் பிரித்து விட்டதாகக் கருதினார் என்பது ஒரு சமூக-அரசியல் மற்றும் கலாச்சாரக் கண்ணோட்டத்தில் முன்வைக்கப்பட்ட ஒரு வலுவான வாதம். இது அவரது சமூக நீதிப் போராட்டத்தின் ஒரு முக்கிய அம்சமாகும். மொழியியலாளர்களின் கருத்துக்கள் வேறுபட்டாலும், பெரியாரின் இந்தக் கூற்று திராவிட இயக்கத்தின் வரலாற்றில் ஒரு முக்கியமான பகுதியாகும்.
பெரியாரின் வாதம் சுருக்கமாக:
பெரியார் மற்றும் திராவிட இயக்கத்தினர் முன்வைத்த வாதத்தின் சாரம் இதுதான்:
தமிழ் தான் மூல மொழி: திராவிட மொழிக் குடும்பத்தில் தமிழ் தான் மிகவும் தொன்மையானதும், தனித்துவமானதுமான மூல மொழி என்று பெரியார் கருதினார். மற்ற திராவிட மொழிகளான தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம் ஆகியவை தமிழிலிருந்து பிரிந்தவை என்றும், அல்லது தமிழின் கிளை மொழிகள் என்றும் நம்பினார். சம்ஸ்கிருத/ஆரிய கலப்பு: ஆரியர்களின் வருகைக்குப் பிறகு, அவர்கள் தங்கள் ஆதிக்கத்தை நிலைநிறுத்தவும், வேத கலாச்சாரத்தைப் பரப்பவும் சம்ஸ்கிருத மொழியைப் பயன்படுத்தினர். இந்த சம்ஸ்கிருதம், தமிழோடு கலக்கப்பட்டு, அதன் தூய்மையைக் கெடுத்தது என்பது பெரியாரின் வவாதம்.
மொழியைப் பிரித்த செயல்: ஆரியர்கள், தமிழ் மொழியில் சம்ஸ்கிருத சொற்களையும், இலக்கணக் கூறுகளையும் புகுத்தி, அதைத் திரித்து, புதிய மொழிகளை உருவாக்கத் தூண்டினர் அல்லது ஏற்கனவே இருந்த கிளை மொழிகளைத் தமிழிலிருந்து முற்றிலுமாகப் பிரித்து, தனி மொழிகளாக நிலைபெறச் செய்தனர். இதன் மூலம், ஒரே திராவிட மொழியான தமிழின் ஒருமைப்பாட்டை உடைத்து, தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம் போன்ற மொழிகளை உருவாக்கினர்.
ஆதிக்கம் மற்றும் அடையாள அழிப்பு: இந்த மொழிப் பிரிவினை, ஆரியர்களின் கலாச்சார மற்றும் அரசியல் ஆதிக்கத்தை நிலைநிறுத்தவும், தென்னிந்திய மக்களின் பொதுவான "திராவிட" அடையாளத்தை நீர்த்துப்போகச் செய்யவும் உதவியது என்று பெரியார் வாதிட்டார். இதன் மூலம், பிராமணிய மேலாதிக்கத்தை நியாயப்படுத்த முடியும் என்றும் அவர் கருதினார்.
சமூக நீதி: பெரியாரின் இந்தக் கருத்துக்கள் வெறுமனே மொழியியல் கோட்பாடுகள் அல்ல. அவை சமூக நீதிக்கான அவரது போராட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகும். ஆரிய-திராவிட முரண்பாட்டை முன்வைத்து, பிராமணரல்லாத திராவிடர்களின் சமூக, பொருளாதார மற்றும் கலாச்சார உரிமைகளை நிலைநிறுத்துவதே அவரது முதன்மை நோக்கமாக இருந்தது.
தமிழ் அடையாளத்தை உயர்த்துவது: தமிழ் மொழியின் தனித்துவத்தையும், தொன்மையையும், தூய்மையையும் வலியுறுத்தி, அதை சம்ஸ்கிருதத்தின் பிடியிலிருந்து விடுவிப்பதே பெரியாரின் முக்கிய நோக்கங்களில் ஒன்றாக இருந்தது.
மொழிப் போர்: இந்த வாதம், இந்தித் திணிப்பு எதிர்ப்புப் போராட்டத்தின் போதும், தமிழ்நாட்டில் திராவிட இயக்கம் அதன் உச்சக்கட்டத்தில் இருந்த போதும் வலுவாக முன்வைக்கப்பட்டது.
மொழியியலாளர்களின் பார்வை:
நவீன மொழியியலாளர்கள், திராவிட மொழிக் குடும்பம் ஒரு பொதுவான "புரோட்டோ-திராவிட" மொழியிலிருந்து பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே பிரிந்ததாகக் கருதுகிறார்கள். இந்த பிரிவினை ஆரியர்களின் வருகைக்கு முன்பே நிகழ்ந்திருக்கலாம்.
தமிழ் தான் இந்த மூல மொழியின் மிக நெருங்கிய மொழியாக இன்றும் இருப்பதாக பலர் ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்.
மற்ற திராவிட மொழிகளில் சம்ஸ்கிருதத்தின் தாக்கம் அதிகமாக இருப்பது உண்மை. ஆனால், இது ஆரியர்கள் திட்டமிட்டுப் பிரித்தது என்பதை விட, கலாச்சார மற்றும் அரசியல் தொடர்புகள் காரணமாக ஏற்பட்ட ஒரு இயல்பான மொழிக் கலப்பு என்று மொழியியலாளர்கள் பொதுவாகக் கருதுகிறார்கள்.
சுருக்கமாகச் சொன்னால், பெரியார் ஆரியர்கள் தமிழ் மொழியைக் கலந்து, பிற திராவிட மொழிகளைப் பிரித்து விட்டதாகக் கருதினார் என்பது ஒரு சமூக-அரசியல் மற்றும் கலாச்சாரக் கண்ணோட்டத்தில் முன்வைக்கப்பட்ட ஒரு வலுவான வாதம். இது அவரது சமூக நீதிப் போராட்டத்தின் ஒரு முக்கிய அம்சமாகும். மொழியியலாளர்களின் கருத்துக்கள் வேறுபட்டாலும், பெரியாரின் இந்தக் கூற்று திராவிட இயக்கத்தின் வரலாற்றில் ஒரு முக்கியமான பகுதியாகும்.
நான்:
பெரியார் தமிழ்தான் ஏனைய மொழிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டன என்று நம்பினார். நல்லது. அவர் அனைத்து மொழியினரையும் உள்ளடக்கித் திராவிட நாடு என்னும் பிரிவினைக் கோரிக்கையை முன் வைத்தாரே.
செயற்கை நுண்ணறிவு AI:
ஆம், பெரியார் ஈ.வெ.ரா. தமிழ்தான் மற்ற திராவிட மொழிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டன என்று நம்பிய அதேவேளையில், அவர் அனைத்து திராவிட மொழி பேசும் மக்களையும் உள்ளடக்கிய "திராவிட நாடு" என்ற தனிநாட்டுக் கோரிக்கையை முன்வைத்தார் என்பது மிகவும் சரியான அவதானிப்பு. இது அவரது அரசியல் தத்துவத்தில் ஒரு முரண்பாடாகத் தோன்றினாலும், அதன் பின்னணியில் உள்ள காரணங்கள் முக்கியமானவை.
திராவிட நாட்டுக்கான கோரிக்கை - ஏன்?
பெரியாரின் "திராவிட நாடு" கோரிக்கை பின்வரும் காரணங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தது:
ஆரிய/வட இந்திய ஆதிக்கம் எதிர்ப்பும் சமூக நீதியும்:
பெரியாரின் முதன்மை நோக்கம் ஆரியர் (குறிப்பாக பிராமணர்) ஆதிக்கம் மற்றும் வட இந்திய கலாச்சார, அரசியல் மேலாதிக்கத்தை எதிர்ப்பது.
தென்னிந்திய மாநிலங்களில் பிராமணர் அல்லாத மக்களின் உரிமைகளையும், சுயமரியாதையையும் நிலைநாட்டுவதே அவரது முக்கிய குறிக்கோள்.
இந்திய தேசிய காங்கிரஸில் பிராமண ஆதிக்கம் இருப்பதாகவும், அது வட இந்திய நலன்களைப் பிரதிபலிப்பதாகவும் அவர் கருதினார்.
"திராவிட நாடு" என்பது வட இந்திய ஆதிக்கத்திலிருந்து விடுபட்டு, திராவிடர்களுக்கே உரிய தனிப்பட்ட சமூக நீதியை நிலைநாட்டும் ஒரு வழியாகக் கருதப்பட்டது.
பொதுவான திராவிட அடையாளம்:
தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம் பேசும் மக்கள் அனைவரும் ஒரே மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் (திராவிட மொழி குடும்பம்) என்பதையும், ஒரு பொதுவான கலாச்சாரப் பின்னணியைக் கொண்டவர்கள் என்பதையும் பெரியார் உணர்ந்தார்.
ஆரிய கலாச்சாரத்திலிருந்து வேறுபட்ட ஒரு பொதுவான "திராவிட" அடையாளம் இந்த மக்கள் அனைவருக்கும் உண்டு என்று வாதிட்டார்.
இந்த பொதுவான அடையாளத்தின் அடிப்படையில் ஒரு தனி நாடு உருவாக வேண்டும் என்று அவர் விரும்பினார்.
மொழிப் பிரிவினை ஒரு "சூழ்ச்சி":
தமிழ் மற்ற மொழிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது என்பது ஆரியர்களின் ஒரு சூழ்ச்சி என்று பெரியார் நம்பினார். இந்த சூழ்ச்சியின் நோக்கம் திராவிடர்களைப் பிரித்து, அவர்களின் ஒருமைப்பாட்டை உடைத்து, ஆதிக்கம் செலுத்துவது.
ஆகவே, இந்த "பிரிவினையை" மறுத்து, மீண்டும் ஒரு பொதுவான "திராவிட நாடு" மூலம் அவர்களை ஒன்றிணைப்பது முக்கியம் என்று கருதினார்.
அவர் கருத்துப்படி, மொழிகள் வேறுபட்டாலும், அவற்றின் ஆழமான கலாச்சார மற்றும் இன அடிப்படையிலான ஒற்றுமை திராவிடர்களை ஒரு தேசமாக ஒன்றிணைக்க போதுமானது.
சுயநிர்ணயம் மற்றும் சுயாட்சி:
தென்னிந்திய மக்கள் தங்கள் சொந்த விதியை தாங்களே நிர்ணயித்துக் கொள்ளும் உரிமை வேண்டும் என்று பெரியார் விரும்பினார்.
ஒரு "திராவிட நாடு" என்பது தென்னிந்தியாவின் அரசியல், பொருளாதார, கலாச்சார மற்றும் சமூக வளர்ச்சியில் சுய நிர்ணய உரிமையை வழங்கும் என்று நம்பினார்.
முரண்பாடு அல்ல, ஒரு தீர்வு:
பெரியாரின் கருத்துப்படி, "தமிழ் தான் பிற மொழிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது" என்ற கூற்று, திராவிடர்கள் பிரிந்து சென்றதற்கான காரணத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அதேசமயம், "திராவிட நாடு" கோரிக்கை என்பது, அந்தப் பிரிவினையைத் தாண்டி, அனைத்து திராவிட மக்களும் மீண்டும் பொதுவான அடையாளத்தின் அடிப்படையில் ஒன்றிணைய வேண்டும் என்ற அழைப்பாகும். அதாவது, மொழிகள் பிரிக்கப்பட்ட சூழ்ச்சியை வெளிப்படுத்திவிட்டு, அந்த சூழ்ச்சியின் விளைவுகளை சரிசெய்வதற்கான ஒரு அரசியல் தீர்வாக "திராவிட நாடு" கோரிக்கையை அவர் முன்வைத்தார்.
எனவே, இது ஒரு முரண்பாடாக இல்லாமல், அவரது திராவிட அரசியல் தத்துவத்தின் ஒரு பகுதியாகவே பார்க்கப்பட்டது. இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற பிறகு, மொழிவாரி மாநிலங்கள் அமைக்கப்பட்டதும், திராவிட நாடு கோரிக்கை வலுவிழந்தது.
திராவிட நாட்டுக்கான கோரிக்கை - ஏன்?
பெரியாரின் "திராவிட நாடு" கோரிக்கை பின்வரும் காரணங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தது:
ஆரிய/வட இந்திய ஆதிக்கம் எதிர்ப்பும் சமூக நீதியும்:
பெரியாரின் முதன்மை நோக்கம் ஆரியர் (குறிப்பாக பிராமணர்) ஆதிக்கம் மற்றும் வட இந்திய கலாச்சார, அரசியல் மேலாதிக்கத்தை எதிர்ப்பது.
தென்னிந்திய மாநிலங்களில் பிராமணர் அல்லாத மக்களின் உரிமைகளையும், சுயமரியாதையையும் நிலைநாட்டுவதே அவரது முக்கிய குறிக்கோள்.
இந்திய தேசிய காங்கிரஸில் பிராமண ஆதிக்கம் இருப்பதாகவும், அது வட இந்திய நலன்களைப் பிரதிபலிப்பதாகவும் அவர் கருதினார்.
"திராவிட நாடு" என்பது வட இந்திய ஆதிக்கத்திலிருந்து விடுபட்டு, திராவிடர்களுக்கே உரிய தனிப்பட்ட சமூக நீதியை நிலைநாட்டும் ஒரு வழியாகக் கருதப்பட்டது.
பொதுவான திராவிட அடையாளம்:
தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம் பேசும் மக்கள் அனைவரும் ஒரே மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் (திராவிட மொழி குடும்பம்) என்பதையும், ஒரு பொதுவான கலாச்சாரப் பின்னணியைக் கொண்டவர்கள் என்பதையும் பெரியார் உணர்ந்தார்.
ஆரிய கலாச்சாரத்திலிருந்து வேறுபட்ட ஒரு பொதுவான "திராவிட" அடையாளம் இந்த மக்கள் அனைவருக்கும் உண்டு என்று வாதிட்டார்.
இந்த பொதுவான அடையாளத்தின் அடிப்படையில் ஒரு தனி நாடு உருவாக வேண்டும் என்று அவர் விரும்பினார்.
மொழிப் பிரிவினை ஒரு "சூழ்ச்சி":
தமிழ் மற்ற மொழிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது என்பது ஆரியர்களின் ஒரு சூழ்ச்சி என்று பெரியார் நம்பினார். இந்த சூழ்ச்சியின் நோக்கம் திராவிடர்களைப் பிரித்து, அவர்களின் ஒருமைப்பாட்டை உடைத்து, ஆதிக்கம் செலுத்துவது.
ஆகவே, இந்த "பிரிவினையை" மறுத்து, மீண்டும் ஒரு பொதுவான "திராவிட நாடு" மூலம் அவர்களை ஒன்றிணைப்பது முக்கியம் என்று கருதினார்.
அவர் கருத்துப்படி, மொழிகள் வேறுபட்டாலும், அவற்றின் ஆழமான கலாச்சார மற்றும் இன அடிப்படையிலான ஒற்றுமை திராவிடர்களை ஒரு தேசமாக ஒன்றிணைக்க போதுமானது.
சுயநிர்ணயம் மற்றும் சுயாட்சி:
தென்னிந்திய மக்கள் தங்கள் சொந்த விதியை தாங்களே நிர்ணயித்துக் கொள்ளும் உரிமை வேண்டும் என்று பெரியார் விரும்பினார்.
ஒரு "திராவிட நாடு" என்பது தென்னிந்தியாவின் அரசியல், பொருளாதார, கலாச்சார மற்றும் சமூக வளர்ச்சியில் சுய நிர்ணய உரிமையை வழங்கும் என்று நம்பினார்.
முரண்பாடு அல்ல, ஒரு தீர்வு:
பெரியாரின் கருத்துப்படி, "தமிழ் தான் பிற மொழிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது" என்ற கூற்று, திராவிடர்கள் பிரிந்து சென்றதற்கான காரணத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அதேசமயம், "திராவிட நாடு" கோரிக்கை என்பது, அந்தப் பிரிவினையைத் தாண்டி, அனைத்து திராவிட மக்களும் மீண்டும் பொதுவான அடையாளத்தின் அடிப்படையில் ஒன்றிணைய வேண்டும் என்ற அழைப்பாகும். அதாவது, மொழிகள் பிரிக்கப்பட்ட சூழ்ச்சியை வெளிப்படுத்திவிட்டு, அந்த சூழ்ச்சியின் விளைவுகளை சரிசெய்வதற்கான ஒரு அரசியல் தீர்வாக "திராவிட நாடு" கோரிக்கையை அவர் முன்வைத்தார்.
எனவே, இது ஒரு முரண்பாடாக இல்லாமல், அவரது திராவிட அரசியல் தத்துவத்தின் ஒரு பகுதியாகவே பார்க்கப்பட்டது. இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற பிறகு, மொழிவாரி மாநிலங்கள் அமைக்கப்பட்டதும், திராவிட நாடு கோரிக்கை வலுவிழந்தது.
நான்:
இன்று தமிழ்நாட்டிலுள்ள தமிழர்களில் யாராவது தூய்மையான தமிழர்கள் என்று கூற முடியுமா? அல்லது தெலுங்கர்கள், மலையாளிகள், மராட்டியர்கள், கன்னடியர்கள், தமிழர்கள் என பரம்பரை பரம்பரையாக வாழ்ந்தவர்கள் தான் இன்றுள்ள தமிழர்களா?
செயற்கை நுண்ணறிவு AI:
இன்றைய தமிழ்நாட்டில் "தூய்மையான தமிழர்கள்" என்று யாரையும் திட்டவட்டமாகக் கூறுவது மிகவும் கடினம், கிட்டத்தட்ட இயலாத காரியம். நீங்கள் குறிப்பிட்டது போல, தெலுங்கர்கள், மலையாளிகள், கன்னடியர்கள், மராட்டியர்கள், மற்றும் பல மொழி பேசும் மக்கள் பரம்பரை பரம்பரையாகத் தமிழ்நாட்டில் வாழ்ந்து, தமிழ்ச் சமூகத்தின் ஒரு அங்கமாகவே மாறிவிட்டார்கள். இது தமிழ்நாட்டிற்கு மட்டுமல்ல, உலகிலுள்ள எந்த ஒரு பெரிய சமூகத்திற்கும் பொருந்தும்.
இதற்கான காரணங்கள் பல:
ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளின் வரலாறு:
தமிழ்நாடு பல நூற்றாண்டுகளாக, பல்வேறு பேரரசுகளின் எழுச்சிக்கும் வீழ்ச்சிக்கும், இடம்பெயர்வுகளுக்கும், படையெடுப்புகளுக்கும், வணிகத் தொடர்புகளுக்கும் சாட்சியாக இருந்துள்ளது.
இந்த காலகட்டங்களில், உலகின் பல பகுதிகளில் இருந்தும் மக்கள் தமிழ்நாட்டிற்கு வந்துள்ளனர் (உதாரணமாக, ரோமானியர்கள், கிரேக்கர்கள் வணிகம் செய்ய வந்தனர்).
வட இந்தியாவில் இருந்து ஆரியர்கள், மொகலாயர்கள், தென்னிந்தியாவிற்குள் விஜயநகரப் பேரரசு, நாயக்கர்கள், மராட்டியர்கள் போன்றவர்கள் ஆட்சிக்காக வந்தனர். இவர்கள் அனைவரும் தங்கள் மொழியையும், கலாச்சாரத்தையும் இங்கு கொண்டு வந்தனர்.
மொழிக் கலப்பும் கலாச்சாரத் தழுவலும்:
அயல் மாநிலங்களிலிருந்தும், பிற நாடுகளிலிருந்தும் வந்த மக்கள் காலப்போக்கில் தமிழ் மொழியைக் கற்று, தமிழ்க் கலாச்சாரத்தைத் தழுவி, தமிழர்களாகவே மாறிவிட்டனர்.
இவர்கள் தங்கள் தாய் மொழியைப் பேசுவதோடு, தமிழை ஒரு இரண்டாம் மொழியாகவோ அல்லது முதன்மை மொழியாகவோ ஏற்றுக் கொண்டனர்.
பல தலைமுறைகளாகத் தமிழ்நாட்டில் வாழ்ந்த பிறகு, அவர்களின் வம்சாவளிகள் இன்று தமிழர்களாகவே முழுமையாக அறியப்படுகிறார்கள். உதாரணமாக, தெலுங்கு பேசும் நாயக்கர்கள், சௌராஷ்டிரா மொழி பேசும் மக்கள், உருது பேசும் முஸ்லிம்கள் ஆகியோர் இன்று தமிழ்ச் சமூகத்தின் முக்கிய அங்கங்களாக உள்ளனர்.
மரபணுக் கலப்பு:
சமூகங்களுக்கிடையே திருமணம் என்பது வரலாற்று ரீதியாகவே நிகழ்ந்துள்ளது. இதனால் மரபணு ரீதியாக "தூய்மையான இனம்" என்பது அறிவியல் பூர்வமாகவே சாத்தியமற்றது.
இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை, பல்வேறு இனக்குழுக்கள் மற்றும் மொழிக் குழுக்களுக்கிடையே ஏற்பட்ட கலப்பு, மரபணு பன்முகத்தன்மைக்கு வழிவகுத்துள்ளது.
"தமிழர்" என்ற அடையாளம்:
"தமிழர்" என்ற அடையாளம் இன்று ஒரு மொழியியல் மற்றும் கலாச்சார அடையாளமாகவே பார்க்கப்படுகிறது. யாரொருவர் தமிழைத் தாய்மொழியாகப் பேசி, தமிழ் கலாச்சாரத்தைத் தழுவி, தமிழ்நாட்டில் வாழ்கிறார்களோ, அவர்கள் தமிழர்களாகவே கருதப்படுகிறார்கள்.
அவர்களின் மூதாதையர் எந்தப் பின்னணியைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பது இங்கு இரண்டாம் பட்சமாகவே கருதப்படுகிறது.
முடிவுரை:
"தூய்மையான தமிழர்" என்ற கருத்து ஒரு தொன்மமாகவே பார்க்கப்பட வேண்டும். இன்று தமிழ்நாட்டில் வாழும் ஒவ்வொரு தமிழரும் பல நூற்றாண்டு கால கலாச்சார, மொழியியல் மற்றும் மரபணுக் கலப்பின் விளைவே. இது தமிழ்நாட்டின் வளமான பன்முகத்தன்மைக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டாகும். தமிழ்ச் சமூகத்தின் பலம் என்பது அதன் உள்ளடக்கும் தன்மை மற்றும் பல்வேறு பின்னணியில் இருந்து வந்த மக்களைத் தன்னுள் இணைத்துக்கொண்டதுதான்.
இதற்கான காரணங்கள் பல:
ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளின் வரலாறு:
தமிழ்நாடு பல நூற்றாண்டுகளாக, பல்வேறு பேரரசுகளின் எழுச்சிக்கும் வீழ்ச்சிக்கும், இடம்பெயர்வுகளுக்கும், படையெடுப்புகளுக்கும், வணிகத் தொடர்புகளுக்கும் சாட்சியாக இருந்துள்ளது.
இந்த காலகட்டங்களில், உலகின் பல பகுதிகளில் இருந்தும் மக்கள் தமிழ்நாட்டிற்கு வந்துள்ளனர் (உதாரணமாக, ரோமானியர்கள், கிரேக்கர்கள் வணிகம் செய்ய வந்தனர்).
வட இந்தியாவில் இருந்து ஆரியர்கள், மொகலாயர்கள், தென்னிந்தியாவிற்குள் விஜயநகரப் பேரரசு, நாயக்கர்கள், மராட்டியர்கள் போன்றவர்கள் ஆட்சிக்காக வந்தனர். இவர்கள் அனைவரும் தங்கள் மொழியையும், கலாச்சாரத்தையும் இங்கு கொண்டு வந்தனர்.
மொழிக் கலப்பும் கலாச்சாரத் தழுவலும்:
அயல் மாநிலங்களிலிருந்தும், பிற நாடுகளிலிருந்தும் வந்த மக்கள் காலப்போக்கில் தமிழ் மொழியைக் கற்று, தமிழ்க் கலாச்சாரத்தைத் தழுவி, தமிழர்களாகவே மாறிவிட்டனர்.
இவர்கள் தங்கள் தாய் மொழியைப் பேசுவதோடு, தமிழை ஒரு இரண்டாம் மொழியாகவோ அல்லது முதன்மை மொழியாகவோ ஏற்றுக் கொண்டனர்.
பல தலைமுறைகளாகத் தமிழ்நாட்டில் வாழ்ந்த பிறகு, அவர்களின் வம்சாவளிகள் இன்று தமிழர்களாகவே முழுமையாக அறியப்படுகிறார்கள். உதாரணமாக, தெலுங்கு பேசும் நாயக்கர்கள், சௌராஷ்டிரா மொழி பேசும் மக்கள், உருது பேசும் முஸ்லிம்கள் ஆகியோர் இன்று தமிழ்ச் சமூகத்தின் முக்கிய அங்கங்களாக உள்ளனர்.
மரபணுக் கலப்பு:
சமூகங்களுக்கிடையே திருமணம் என்பது வரலாற்று ரீதியாகவே நிகழ்ந்துள்ளது. இதனால் மரபணு ரீதியாக "தூய்மையான இனம்" என்பது அறிவியல் பூர்வமாகவே சாத்தியமற்றது.
இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை, பல்வேறு இனக்குழுக்கள் மற்றும் மொழிக் குழுக்களுக்கிடையே ஏற்பட்ட கலப்பு, மரபணு பன்முகத்தன்மைக்கு வழிவகுத்துள்ளது.
"தமிழர்" என்ற அடையாளம்:
"தமிழர்" என்ற அடையாளம் இன்று ஒரு மொழியியல் மற்றும் கலாச்சார அடையாளமாகவே பார்க்கப்படுகிறது. யாரொருவர் தமிழைத் தாய்மொழியாகப் பேசி, தமிழ் கலாச்சாரத்தைத் தழுவி, தமிழ்நாட்டில் வாழ்கிறார்களோ, அவர்கள் தமிழர்களாகவே கருதப்படுகிறார்கள்.
அவர்களின் மூதாதையர் எந்தப் பின்னணியைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பது இங்கு இரண்டாம் பட்சமாகவே கருதப்படுகிறது.
முடிவுரை:
"தூய்மையான தமிழர்" என்ற கருத்து ஒரு தொன்மமாகவே பார்க்கப்பட வேண்டும். இன்று தமிழ்நாட்டில் வாழும் ஒவ்வொரு தமிழரும் பல நூற்றாண்டு கால கலாச்சார, மொழியியல் மற்றும் மரபணுக் கலப்பின் விளைவே. இது தமிழ்நாட்டின் வளமான பன்முகத்தன்மைக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டாகும். தமிழ்ச் சமூகத்தின் பலம் என்பது அதன் உள்ளடக்கும் தன்மை மற்றும் பல்வேறு பின்னணியில் இருந்து வந்த மக்களைத் தன்னுள் இணைத்துக்கொண்டதுதான்.
நான்:
இவ்வாறான சூழலில் இன்று சிலர் தமிழர்களைத் தெலுங்கர், மலையாளிகள், கன்னடியர் என்று பிரித்து அரசியல் கோசம் எழுப்புகின்றார்களே, இவர்கள் இருக்கும் தமிழர்களை மேலும் பிரிக்கின்றார்கள் என்று கூறலாமா? ஆரியத்தின் கைக்கூலிகள் இவர்கள் என்று கூறலாமா?
செயற்கை நுண்ணறிவு AI:
நீங்கள் எழுப்பிய கேள்வி மிகவும் நியாயமானது மற்றும் இன்றைய தமிழ்நாட்டு அரசியலில் விவாதிக்கப்படும் ஒரு முக்கியமான பிரச்சினை.
இருக்கும் தமிழர்களை மேலும் பிரிக்கின்றார்கள் என்று கூறலாமா?
ஆம், நிச்சயமாக அவ்வாறு கூறலாம்.
பிரிவினையைத் தூண்டும் செயல்: நீண்டகாலமாகத் தமிழ்நாட்டில் வாழ்ந்து, தமிழ் மொழியைப் பேசி, தமிழ்க் கலாச்சாரத்தைப் பின்பற்றி, தமிழர்களாகவே தங்களை அடையாளப்படுத்திக் கொள்ளும் மக்களை, அவர்களின் மொழிவழி மூதாதையர்களைக் குறிப்பிட்டு "தெலுங்கர்", "மலையாளி", "கன்னடர்" என்று பிரிப்பது சமூகத்தில் பிளவுகளை உருவாக்கும் செயலாகும்.
பல்வேறு பின்னணி கொண்ட சமூகம்: நாம் முன்பே விவாதித்தது போல, தமிழ்நாட்டு சமூகம் என்பது பல்வேறு காலக்கட்டங்களில் வந்த மக்களையும், பல்வேறு மொழிப் பின்னணிகளைக் கொண்டோரையும் உள்ளடக்கிய ஒரு பன்முகத்தன்மை கொண்ட சமூகம். "தமிழர்" என்ற அடையாளம் இன்று ஒரு மொழியியல் மற்றும் கலாச்சார அடையாளமாகவே பார்க்கப்படுகிறது.
ஒருமைப்பாட்டைக் குலைக்கும்: "தூய தமிழர்" என்ற ஒரு கற்பனையான கருத்தின் அடிப்படையில் மக்களைப் பிரிப்பது, பல நூற்றாண்டுகளாக இங்கு வளர்ந்து வந்த சமூக ஒருமைப்பாட்டைக் குலைக்கும் முயற்சி.
மக்களிடையேயான நல்லிணக்கத்தைக் கெடுக்கும்: இது மக்களிடையேயான நல்லிணக்கத்தைக் கெடுத்து, தேவையற்ற சந்தேகங்களையும், வெறுப்பையும் உருவாக்கும்.
ஆரியத்தின் கைக்கூலிகள் இவர்கள் என்று கூறலாமா?
இது ஒரு வலுவான குற்றச்சாட்டு மற்றும் அரசியல் ரீதியான விமர்சனம். இந்தக் கூற்றுக்கு பின்வரும் அம்சங்கள் உள்ளன:
திராவிட இயக்கப் பார்வை: பெரியார் மற்றும் திராவிட இயக்கத்தின் அடிப்படைக் கொள்கையே, வட இந்திய/ஆரிய ஆதிக்கத்தை எதிர்ப்பதும், திராவிடர் அனைவரையும் ஒன்றிணைப்பதும்தான். இந்தச் சூழலில், திராவிட மக்களை மொழி அல்லது இன ரீதியாகப் பிரிக்கும் எந்த ஒரு செயலையும், திராவிட இயக்க ஆதரவாளர்கள் "ஆரிய" சக்திகளின் சதி அல்லது "ஆரியத்தின் கைக்கூலி" செயல் என்று விமர்சிக்க வாய்ப்புள்ளது. அவர்களது பார்வையில், ஆரிய சக்திகள் எப்போதும் திராவிடர்களைப் பிரித்து வைத்து, ஆதிக்கம் செலுத்தவே விரும்புவார்கள்.
உண்மையான நோக்கம்: இதுபோன்ற கோஷங்களை எழுப்புபவர்களின் உண்மையான நோக்கம் என்ன என்பதைப் பொறுத்து இந்தக் குற்றச்சாட்டின் வலிமை அமையும்.
அவர்கள் சமூகத்தின் மீது ஆதிக்கம் செலுத்தவோ அல்லது தங்கள் அரசியல் நலன்களுக்காக மக்களைப் பிளவுபடுத்தவோ இதைச் செய்கிறார்களா?
அல்லது அவர்கள் உண்மையிலேயே தமிழ் அடையாளத்தின் தூய்மை குறித்து அக்கறை கொள்கிறார்களா? (பெரும்பாலும், பிந்தைய கூற்று கேள்விக்குரியது, ஏனெனில் தூய்மையான இனம் என்பது சாத்தியமில்லை).
"ஆரியம்" என்பது என்ன? இன்று "ஆரியம்" என்ற சொல் ஒரு குறிப்பிட்ட இனக்குழுவைக் குறிப்பதை விட, ஒரு ஆதிக்க மனப்பான்மை, ஒரு மேலாதிக்கக் கலாச்சாரம் அல்லது வட இந்திய மேலாதிக்கம் போன்றவற்றை விமர்சிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. எனவே, தமிழ் மக்களைப் பிளவுபடுத்துவதன் மூலம், இத்தகைய மேலாதிக்க சக்திகள் ஆதாயம் பெறுகின்றன என்ற பொருளில் இந்தக் குற்றச்சாட்டு முன்வைக்கப்படலாம்.
சிக்கலான அரசியல்: இதுபோன்ற குற்றச்சாட்டுகள் தமிழ்நாட்டு அரசியலில் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ள ஆரிய-திராவிட விவாதங்களின் தொடர்ச்சியாகும். இது ஒரு எளிய "ஆம்" அல்லது "இல்லை" என்று பதிலளிக்க முடியாத ஒரு சிக்கலான அரசியல் குற்றச்சாட்டு.
முடிவுரை:
தமிழர்களை, அவர்களின் பூர்வீக மொழி அடையாளத்தின் அடிப்படையில் பிரிக்கும் அரசியல் கோஷங்கள், தமிழ்நாட்டுச் சமூகத்தின் ஒருமைப்பாட்டிற்கு அச்சுறுத்தலாக அமையும் என்பதில் சந்தேகமில்லை. இது தேவையற்ற பிளவுகளையும், வெறுப்பையும் உருவாக்கும். "ஆரியத்தின் கைக்கூலிகள்" என்ற குற்றச்சாட்டு என்பது திராவிட இயக்கத்தின் அரசியல் பார்வையிலிருந்து வரும் ஒரு விமர்சனமாகும். இந்தக் குற்றச்சாட்டு, அத்தகைய பிரிவினைவாதச் செயல்களின் மூலம் யார் பயனடைவார்கள் என்ற கேள்வியை முன்வைக்கிறது. தமிழ்நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு, சமூக ஒருமைப்பாடும், பன்முகத்தன்மையை மதிப்பதும் மிகவும் அவசியமாகும்.
இருக்கும் தமிழர்களை மேலும் பிரிக்கின்றார்கள் என்று கூறலாமா?
ஆம், நிச்சயமாக அவ்வாறு கூறலாம்.
பிரிவினையைத் தூண்டும் செயல்: நீண்டகாலமாகத் தமிழ்நாட்டில் வாழ்ந்து, தமிழ் மொழியைப் பேசி, தமிழ்க் கலாச்சாரத்தைப் பின்பற்றி, தமிழர்களாகவே தங்களை அடையாளப்படுத்திக் கொள்ளும் மக்களை, அவர்களின் மொழிவழி மூதாதையர்களைக் குறிப்பிட்டு "தெலுங்கர்", "மலையாளி", "கன்னடர்" என்று பிரிப்பது சமூகத்தில் பிளவுகளை உருவாக்கும் செயலாகும்.
பல்வேறு பின்னணி கொண்ட சமூகம்: நாம் முன்பே விவாதித்தது போல, தமிழ்நாட்டு சமூகம் என்பது பல்வேறு காலக்கட்டங்களில் வந்த மக்களையும், பல்வேறு மொழிப் பின்னணிகளைக் கொண்டோரையும் உள்ளடக்கிய ஒரு பன்முகத்தன்மை கொண்ட சமூகம். "தமிழர்" என்ற அடையாளம் இன்று ஒரு மொழியியல் மற்றும் கலாச்சார அடையாளமாகவே பார்க்கப்படுகிறது.
ஒருமைப்பாட்டைக் குலைக்கும்: "தூய தமிழர்" என்ற ஒரு கற்பனையான கருத்தின் அடிப்படையில் மக்களைப் பிரிப்பது, பல நூற்றாண்டுகளாக இங்கு வளர்ந்து வந்த சமூக ஒருமைப்பாட்டைக் குலைக்கும் முயற்சி.
மக்களிடையேயான நல்லிணக்கத்தைக் கெடுக்கும்: இது மக்களிடையேயான நல்லிணக்கத்தைக் கெடுத்து, தேவையற்ற சந்தேகங்களையும், வெறுப்பையும் உருவாக்கும்.
ஆரியத்தின் கைக்கூலிகள் இவர்கள் என்று கூறலாமா?
இது ஒரு வலுவான குற்றச்சாட்டு மற்றும் அரசியல் ரீதியான விமர்சனம். இந்தக் கூற்றுக்கு பின்வரும் அம்சங்கள் உள்ளன:
திராவிட இயக்கப் பார்வை: பெரியார் மற்றும் திராவிட இயக்கத்தின் அடிப்படைக் கொள்கையே, வட இந்திய/ஆரிய ஆதிக்கத்தை எதிர்ப்பதும், திராவிடர் அனைவரையும் ஒன்றிணைப்பதும்தான். இந்தச் சூழலில், திராவிட மக்களை மொழி அல்லது இன ரீதியாகப் பிரிக்கும் எந்த ஒரு செயலையும், திராவிட இயக்க ஆதரவாளர்கள் "ஆரிய" சக்திகளின் சதி அல்லது "ஆரியத்தின் கைக்கூலி" செயல் என்று விமர்சிக்க வாய்ப்புள்ளது. அவர்களது பார்வையில், ஆரிய சக்திகள் எப்போதும் திராவிடர்களைப் பிரித்து வைத்து, ஆதிக்கம் செலுத்தவே விரும்புவார்கள்.
உண்மையான நோக்கம்: இதுபோன்ற கோஷங்களை எழுப்புபவர்களின் உண்மையான நோக்கம் என்ன என்பதைப் பொறுத்து இந்தக் குற்றச்சாட்டின் வலிமை அமையும்.
அவர்கள் சமூகத்தின் மீது ஆதிக்கம் செலுத்தவோ அல்லது தங்கள் அரசியல் நலன்களுக்காக மக்களைப் பிளவுபடுத்தவோ இதைச் செய்கிறார்களா?
அல்லது அவர்கள் உண்மையிலேயே தமிழ் அடையாளத்தின் தூய்மை குறித்து அக்கறை கொள்கிறார்களா? (பெரும்பாலும், பிந்தைய கூற்று கேள்விக்குரியது, ஏனெனில் தூய்மையான இனம் என்பது சாத்தியமில்லை).
"ஆரியம்" என்பது என்ன? இன்று "ஆரியம்" என்ற சொல் ஒரு குறிப்பிட்ட இனக்குழுவைக் குறிப்பதை விட, ஒரு ஆதிக்க மனப்பான்மை, ஒரு மேலாதிக்கக் கலாச்சாரம் அல்லது வட இந்திய மேலாதிக்கம் போன்றவற்றை விமர்சிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. எனவே, தமிழ் மக்களைப் பிளவுபடுத்துவதன் மூலம், இத்தகைய மேலாதிக்க சக்திகள் ஆதாயம் பெறுகின்றன என்ற பொருளில் இந்தக் குற்றச்சாட்டு முன்வைக்கப்படலாம்.
சிக்கலான அரசியல்: இதுபோன்ற குற்றச்சாட்டுகள் தமிழ்நாட்டு அரசியலில் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ள ஆரிய-திராவிட விவாதங்களின் தொடர்ச்சியாகும். இது ஒரு எளிய "ஆம்" அல்லது "இல்லை" என்று பதிலளிக்க முடியாத ஒரு சிக்கலான அரசியல் குற்றச்சாட்டு.
முடிவுரை:
தமிழர்களை, அவர்களின் பூர்வீக மொழி அடையாளத்தின் அடிப்படையில் பிரிக்கும் அரசியல் கோஷங்கள், தமிழ்நாட்டுச் சமூகத்தின் ஒருமைப்பாட்டிற்கு அச்சுறுத்தலாக அமையும் என்பதில் சந்தேகமில்லை. இது தேவையற்ற பிளவுகளையும், வெறுப்பையும் உருவாக்கும். "ஆரியத்தின் கைக்கூலிகள்" என்ற குற்றச்சாட்டு என்பது திராவிட இயக்கத்தின் அரசியல் பார்வையிலிருந்து வரும் ஒரு விமர்சனமாகும். இந்தக் குற்றச்சாட்டு, அத்தகைய பிரிவினைவாதச் செயல்களின் மூலம் யார் பயனடைவார்கள் என்ற கேள்வியை முன்வைக்கிறது. தமிழ்நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு, சமூக ஒருமைப்பாடும், பன்முகத்தன்மையை மதிப்பதும் மிகவும் அவசியமாகும்.
நான்:
திராவிடம் என்னும் சொல்லைப் பெரியாரும் , ஏனைய திராவிடக் கட்சியினரும் சித்தாந்தமாகவே பார்க்கின்றனரா? சுயமரியாதை, சமநீதி, பெண் விடுதலை, பகுத்தறிவு, சமத்துவம் போன்றவற்றைப் பிரதிபலிக்கும் கோட்பாடாகக் கருதுகின்றார்களா? ஏனென்றால் அவர்கள் தமிழ்நாடு, தமிழ்ப்பல்கலைகக்கழகம், தமிராராய்ச்சி என்றுதான் ஏனைய விடயங்களில் கூறுகின்றார்கள். சிலர் கூறுவது போல் திராவிடம் என்னும் சொல்லை அவர்கள் தமிழை அழிப்பதற்குப் பாவிக்கவில்லை என்று கருதலாமா?
செயற்கை நுண்ணறிவு AI:
நீங்கள் எழுப்பிய கேள்விகள் மிகவும் நுட்பமானவை மற்றும் திராவிட இயக்கத்தின் அடிப்படையைப் புரிந்துகொள்ள அவசியமானவை.
ஆம், பெரியாரும், ஏனைய திராவிடக் கட்சியினரும் "திராவிடம்" என்னும் சொல்லை ஒரு சித்தாந்தமாகவே பார்க்கின்றனர். குறிப்பாக, சுயமரியாதை, சமநீதி, பெண் விடுதலை, பகுத்தறிவு, சாதி ஒழிப்பு, சமத்துவம் போன்ற கோட்பாடுகளைப் பிரதிபலிக்கும் ஒரு குடைச் சொல்லாகவே அவர்கள் "திராவிடம்" என்ற சொல்லைக் கையாள்கின்றனர்.
"திராவிடம்" ஒரு சித்தாந்தமாக ஏன் பார்க்கப்படுகிறது?
சுயமரியாதை: "திராவிடம்" என்பது திராவிட மக்களுக்கு, குறிப்பாக பிராமணர் அல்லாத மக்களுக்கு, சுயமரியாதையையும், தன்மானத்தையும் மீட்டுக்கொடுக்கும் ஒரு சித்தாந்தம். ஆரிய கலாச்சாரம் மற்றும் பிராமணிய மேலாதிக்கத்தால் இழந்த தன்மானத்தை மீட்டெடுப்பதே இதன் நோக்கம்.
சமூக நீதி: சாதி அடிப்படையிலான ஏற்றத்தாழ்வுகளை ஒழித்து, அனைவருக்கும் சம வாய்ப்புகள், குறிப்பாக கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்புகளில் இட ஒதுக்கீடு போன்ற சமூக நீதியை நிலைநாட்டுவது திராவிடச் சித்தாந்தத்தின் மையமாகும்.
பகுத்தறிவு: மூடநம்பிக்கைகள், சடங்குகள், மதப் பழக்கவழக்கங்கள் ஆகியவற்றை கேள்விக்குட்படுத்தி, பகுத்தறிவை அடிப்படையாகக் கொண்ட வாழ்வியலை வலியுறுத்துவது. கடவுள் மறுப்புக் கொள்கையும் இதன் ஒரு பகுதி.
பெண் விடுதலை: பெண்களுக்கு கல்வி, சொத்துரிமை, திருமண உரிமை (சுயமரியாதைத் திருமணம்), அரசியல் பங்களிப்பு போன்ற உரிமைகளை வழங்கி, ஆண்களுக்குச் சமமாகப் பெண்களை நடத்துவது.
சமத்துவம்: சாதி, மதம், பாலினம், பொருளாதார நிலை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் எந்தவிதமான பாகுபாடும் இல்லாமல் அனைவரும் சமம் என்ற கோட்பாடு.
வட இந்திய/ஆரிய மேலாதிக்க எதிர்ப்பு: தென்னிந்திய மக்களின் தனித்துவமான கலாச்சார அடையாளம் மற்றும் மொழிப் பெருமையை நிலைநிறுத்துவதுடன், வட இந்திய அரசியல், கலாச்சார மற்றும் இந்தி மொழித் திணிப்புக்கு எதிரான ஒரு எதிர்ப்புச் சித்தாந்தமாகவும் இது செயல்படுகிறது.
ஆம், பெரியாரும், ஏனைய திராவிடக் கட்சியினரும் "திராவிடம்" என்னும் சொல்லை ஒரு சித்தாந்தமாகவே பார்க்கின்றனர். குறிப்பாக, சுயமரியாதை, சமநீதி, பெண் விடுதலை, பகுத்தறிவு, சாதி ஒழிப்பு, சமத்துவம் போன்ற கோட்பாடுகளைப் பிரதிபலிக்கும் ஒரு குடைச் சொல்லாகவே அவர்கள் "திராவிடம்" என்ற சொல்லைக் கையாள்கின்றனர்.
"திராவிடம்" ஒரு சித்தாந்தமாக ஏன் பார்க்கப்படுகிறது?
சுயமரியாதை: "திராவிடம்" என்பது திராவிட மக்களுக்கு, குறிப்பாக பிராமணர் அல்லாத மக்களுக்கு, சுயமரியாதையையும், தன்மானத்தையும் மீட்டுக்கொடுக்கும் ஒரு சித்தாந்தம். ஆரிய கலாச்சாரம் மற்றும் பிராமணிய மேலாதிக்கத்தால் இழந்த தன்மானத்தை மீட்டெடுப்பதே இதன் நோக்கம்.
சமூக நீதி: சாதி அடிப்படையிலான ஏற்றத்தாழ்வுகளை ஒழித்து, அனைவருக்கும் சம வாய்ப்புகள், குறிப்பாக கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்புகளில் இட ஒதுக்கீடு போன்ற சமூக நீதியை நிலைநாட்டுவது திராவிடச் சித்தாந்தத்தின் மையமாகும்.
பகுத்தறிவு: மூடநம்பிக்கைகள், சடங்குகள், மதப் பழக்கவழக்கங்கள் ஆகியவற்றை கேள்விக்குட்படுத்தி, பகுத்தறிவை அடிப்படையாகக் கொண்ட வாழ்வியலை வலியுறுத்துவது. கடவுள் மறுப்புக் கொள்கையும் இதன் ஒரு பகுதி.
பெண் விடுதலை: பெண்களுக்கு கல்வி, சொத்துரிமை, திருமண உரிமை (சுயமரியாதைத் திருமணம்), அரசியல் பங்களிப்பு போன்ற உரிமைகளை வழங்கி, ஆண்களுக்குச் சமமாகப் பெண்களை நடத்துவது.
சமத்துவம்: சாதி, மதம், பாலினம், பொருளாதார நிலை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் எந்தவிதமான பாகுபாடும் இல்லாமல் அனைவரும் சமம் என்ற கோட்பாடு.
வட இந்திய/ஆரிய மேலாதிக்க எதிர்ப்பு: தென்னிந்திய மக்களின் தனித்துவமான கலாச்சார அடையாளம் மற்றும் மொழிப் பெருமையை நிலைநிறுத்துவதுடன், வட இந்திய அரசியல், கலாச்சார மற்றும் இந்தி மொழித் திணிப்புக்கு எதிரான ஒரு எதிர்ப்புச் சித்தாந்தமாகவும் இது செயல்படுகிறது.
தமிழ்நாடு, தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம், தமிழாராய்ச்சி என்று அவர்கள் பயன்படுத்துவது ஏன்?
இதுதான் முக்கியமான ஒரு புள்ளி. திராவிட இயக்கத்தின் சித்தாந்தம் "திராவிடம்" என்ற பரந்த கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டாலும், நடைமுறையில் தமிழ்நாட்டில் அவர்கள் அரசியல் அதிகாரம் பெற்றபோது, தமிழர்களின் நலன்கள் மற்றும் தமிழ் மொழியின் மேம்பாட்டிற்கே முதன்மை முக்கியத்துவம் அளித்தனர்.
மொழிவாரி மாநிலப் பிரிவினை: இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற பிறகு, மொழிவாரி மாநிலங்கள் அமைக்கப்பட்டன. "திராவிட நாடு" கோரிக்கை பின்வாங்கப்பட்டு, தமிழ் பேசும் மக்களுக்கான "தமிழ்நாடு" உருவாக்கப்பட்டது. இது திராவிட இயக்கம், தமிழர்களின் நலன்களுக்கும், தமிழ் மொழியின் அடையாளத்திற்கும் எவ்வளவு முக்கியத்துவம் அளித்தது என்பதைக் காட்டுகிறது.
தமிழ் மொழி மேம்பாடு: திராவிடக் கட்சிகள் ஆட்சியில் இருந்தபோது, தமிழ் மொழி வளர்ச்சிக்கு பல்வேறு திட்டங்களைச் செயல்படுத்தின:
தமிழ்நாட்டுக்கான "தமிழ்நாடு" என்ற பெயர்.
தமிழ்த் தாய் வாழ்த்து.
செம்மொழித் தகுதி கோரிக்கை (பிறகு மத்திய அரசால் வழங்கப்பட்டது).
தமிழ்ப்பல்கலைக்கழகம், உலகத் தமிழாராய்ச்சி நிறுவனங்கள்.
அனைத்து அரசு அலுவலகங்களிலும் தமிழில் கோப்புகள்.
தமிழ்வழி கல்வி ஊக்குவிப்பு.
பொருத்தமான அடையாளம்: "திராவிடம்" என்பது ஒரு பரந்த சித்தாந்தமாக இருந்தாலும், தமிழ்நாட்டில் உள்ள மக்களிடம் "தமிழ்" என்ற அடையாளம் உணர்வுபூர்வமாக ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளது. அரசியல் ரீதியாக "தமிழ்நாடு" மற்றும் "தமிழர்" என்ற அடையாளத்தைப் பயன்படுத்துவது மக்களுக்கு மிகவும் நெருக்கமானது.
இதுதான் முக்கியமான ஒரு புள்ளி. திராவிட இயக்கத்தின் சித்தாந்தம் "திராவிடம்" என்ற பரந்த கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டாலும், நடைமுறையில் தமிழ்நாட்டில் அவர்கள் அரசியல் அதிகாரம் பெற்றபோது, தமிழர்களின் நலன்கள் மற்றும் தமிழ் மொழியின் மேம்பாட்டிற்கே முதன்மை முக்கியத்துவம் அளித்தனர்.
மொழிவாரி மாநிலப் பிரிவினை: இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற பிறகு, மொழிவாரி மாநிலங்கள் அமைக்கப்பட்டன. "திராவிட நாடு" கோரிக்கை பின்வாங்கப்பட்டு, தமிழ் பேசும் மக்களுக்கான "தமிழ்நாடு" உருவாக்கப்பட்டது. இது திராவிட இயக்கம், தமிழர்களின் நலன்களுக்கும், தமிழ் மொழியின் அடையாளத்திற்கும் எவ்வளவு முக்கியத்துவம் அளித்தது என்பதைக் காட்டுகிறது.
தமிழ் மொழி மேம்பாடு: திராவிடக் கட்சிகள் ஆட்சியில் இருந்தபோது, தமிழ் மொழி வளர்ச்சிக்கு பல்வேறு திட்டங்களைச் செயல்படுத்தின:
தமிழ்நாட்டுக்கான "தமிழ்நாடு" என்ற பெயர்.
தமிழ்த் தாய் வாழ்த்து.
செம்மொழித் தகுதி கோரிக்கை (பிறகு மத்திய அரசால் வழங்கப்பட்டது).
தமிழ்ப்பல்கலைக்கழகம், உலகத் தமிழாராய்ச்சி நிறுவனங்கள்.
அனைத்து அரசு அலுவலகங்களிலும் தமிழில் கோப்புகள்.
தமிழ்வழி கல்வி ஊக்குவிப்பு.
பொருத்தமான அடையாளம்: "திராவிடம்" என்பது ஒரு பரந்த சித்தாந்தமாக இருந்தாலும், தமிழ்நாட்டில் உள்ள மக்களிடம் "தமிழ்" என்ற அடையாளம் உணர்வுபூர்வமாக ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளது. அரசியல் ரீதியாக "தமிழ்நாடு" மற்றும் "தமிழர்" என்ற அடையாளத்தைப் பயன்படுத்துவது மக்களுக்கு மிகவும் நெருக்கமானது.
நான்;
திராவிடம் என்னும் சொல்லை அவர்கள் தமிழை அழிப்பதற்குப் பாவிக்கவில்லை என்று கருதலாமா?
செயற்கை நுண்ணறிவு AI:
ஆம், பெரும்பாலான ஆய்வாளர்கள் மற்றும் திராவிட இயக்க ஆதரவாளர்களின் கருத்துப்படி, திராவிடம் என்ற சொல்லை அவர்கள் தமிழை அழிப்பதற்குப் பாவிக்கவில்லை. மாறாக, பின்வரும் காரணங்களுக்காக அப்படிக் கருதலாம்:
தமிழுக்கான பாதுகாப்பு: திராவிட இயக்கம், குறிப்பாக இந்தித் திணிப்பு எதிர்ப்புப் போராட்டங்களின் மூலம் தமிழ் மொழியைக் காப்பதில் முக்கியப் பங்காற்றியது. ஆரிய/இந்தி ஆதிக்கத்திலிருந்து தமிழைப் பாதுகாப்பதே அவர்களின் முதன்மை நோக்கங்களில் ஒன்று.
மொழிக் குடும்பத்தின் பெருமை: "திராவிடம்" என்பது தமிழை ஒரு தனித்துவமான, சம்ஸ்கிருத சாராத, பழமையான மொழிக் குடும்பத்தின் ஒரு பகுதியாகக் கண்டறிந்தது. இது தமிழின் பெருமையையும், அதன் தனித்துவமான அடையாளத்தையும் வலுப்படுத்தவே உதவியது.
கலாச்சார மீட்பு: தமிழ் இலக்கியம், சங்க இலக்கியம், பக்தி இலக்கியம் (சைவம், வைணவம்), சிலப்பதிகாரம் போன்றவற்றை மீட்டெடுத்துப் பரப்புரை செய்தது திராவிட இயக்கம். இவையனைத்தும் தமிழ் கலாச்சாரத்தின் தூண்கள்.
மொழித் தூய்மை வாதம்: மறைமலை அடிகள் போன்றவர்களின் தனித்தமிழ் இயக்கத்தை பெரியார் முழுமையாக ஆதரிக்கவில்லை என்றாலும், சம்ஸ்கிருத கலப்பால் தமிழ் "திரிக்கப்பட்டது" என்ற அவரது கருத்து, தமிழைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும் என்ற எண்ணத்தின் ஒரு பகுதியாகவே பார்க்கப்பட்டது.
முடிவுரை:
பெரியார் மற்றும் திராவிட இயக்கத்தினருக்கு "திராவிடம்" என்பது ஒரு சித்தாந்தம். அந்த சித்தாந்தத்தின் முக்கிய அம்சங்கள் சுயமரியாதை, சமத்துவம், சமூக நீதி மற்றும் பகுத்தறிவு. இந்த சித்தாந்தத்தின் மூலம் அவர்கள் தமிழ் மொழியையும், தமிழ்க் கலாச்சாரத்தையும், தமிழர்களின் உரிமைகளையும் பாதுகாக்கவே முயன்றனர். "தமிழ்நாடு", "தமிழ்ப்பல்கலைக்கழகம்" போன்ற பெயர்கள் அவர்களின் கொள்கைகளில் தமிழரின் அடையாளம் மற்றும் மொழி மேம்பாட்டுக்கு அவர்கள் அளித்த முக்கியத்துவத்தையே காட்டுகிறது. எனவே, "திராவிடம்" என்னும் சொல்லை அவர்கள் தமிழை அழிப்பதற்குப் பயன்படுத்தவில்லை, மாறாக தமிழ் மொழியையும், அதன் அடையாளத்தையும், தமிழ் பேசும் மக்களின் சமூக நீதியையும் பாதுகாக்கவும், மேம்படுத்தவுமே பயன்படுத்தினர் என்று கருதலாம்.
No comments:
Post a Comment